Pan Jezus mówi o królu, który ma stoczyć bitwę z drugim królem. Pan Jezus zna doskonale mentalność i sposób myślenia każdego człowieka, zarówno tego najzwyklejszego, jak każdy z nas, jak i możnych tego świata, jakimi wówczas byli królowie. Człowiek, który pragnie postawić dom, najpierw usiądzie i długo oblicza, czy mu starczy pieniędzy. Czyni podobnie jak król przed bitwą, który rozważa, czy ma na tyle wojska. Nas nie czeka wielka bitwa z drugim królem, ale owo "usiąść" - pomyśleć, zastanowić się, zrobić sobie rachunek sumienia - jest zawsze potrzebne. A tym słowem bardzo trudnym, które wymaga od nas szczególnej uwagi, jest to ostatnie zdanie z Ewangelii: "Nikt z was, kto nie wyrzeka się wszystkiego, co posiada, nie może być moim uczniem". Przecież nawet zakonnicy z klasztorów o bardzo surowej regule mają swoje habity, swoją celkę, swoją bieliznę i tyle innych rzeczy, których niejeden biedak nie posiada. Ale Pan Jezus oczekuje od nas tej wewnętrznej gotowości, która dzięki łasce Bożej męczennikom dawała moc zwycięską, a wielu młodym chłopcom, dziewczętom każe opuścić ojca, matkę, aby oddać się na całkowitą służbę Bogu. To nie może być połowiczność: pół serca oddanego gromadzeniu pieniędzy lub szukaniu rozkoszy, a druga połowa Bogu...
Kiedy oddaję całe serce Bogu, wtedy wszystko inne, jak mówi Pan Jezus, będzie nam przydane. Kiedy nade wszystko cenię sobie Jezusową przyjaźń, wtedy i dla każdego człowieka także znajdzie się miejsce w tym moim sercu, tak zwykle ciasnym. Wtedy będę jak św. Paweł, który w więzieniu spotkał zbiegłego niewolnika Onezyma i widział w nim przede wszystkim brata w Jezusie Chrystusie.
W Ewangelii słowa: "Wielkie tłumy szły z Jezusem". A On jest w drodze do Jerozolimy. On wie, co Go tam czeka. Jest to Jego wybór ostateczny. Za Nim jeszcze wielu idzie, niektórzy biegną. Wiele o Nim słyszeli, szukali Go, doświadczyli Jego mocy i miłości osobiście. Doświadczyli Jego mocy nad chlebem, On może go cudownie rozmnożyć. Ma władzę nad złymi duchami - uwalnia spod ich przemocy; nad chorobami - leczy jednym słowem; nawet nad śmiercią, kiedy zmarłym mówi: Wstań! A jednak spotykają Go także złośliwe zarzuty, jakoby mocą księcia złych duchów wyrzucał złe duchy. Stawiają Mu coraz większe wymagania, żądają jeszcze mocniejszych "znaków", które by wszystkich przekonały. A Jezus już nie dokonuje tak wielu cudów, jak na początku, a najbardziej zdumiewa i niepokoi tym, że mówi o własnej bliskiej śmierci. Coraz bardziej bezwzględnie walczą z Nim faryzeusze. A Jezus niestrudzenie i niezmiennie mówi o swoim Ojcu, objawia wprost lub w przypowieściach wolę Bożą, a dziś, jak to słyszeliśmy, żąda trudnej decyzji - wyrzeczenia się wszystkiego, aby stać się prawdziwie Jego uczniem. Podobnie jest i dziś. Wielu, nie tylko ochrzczonych, przyznaje się do Niego, jakby z Nim i za Nim biegli. Niektórzy dyskutują z Jego nauczaniem, jakby chcieli ulepszyć Ewangelię. Jest taka gra o pieniądze pod tytułem "Wszystko albo nic!". Słuchając dziś Ewangelii, przeżywamy takie niepokojące wrażenie, że i z nami Pan Jezus chce grać podobnie: Wszystko albo nic! Bo mówi: "Kto nie nosi swego krzyża, a idzie za Mną, ten nie może być moim uczniem". Można tworzyć cudowne programy społeczne, polityczne, można nimi wielu olśnić, ale my tylko wtedy wybieramy dobrą drogę, kiedy idziemy za Nim. 0