Wobec ujawnionej wielkiej "dziury budżetowej" prezydent Kwaśniewski zawetował ustawy prorodzinne. Jednak - według szacunków - przewidywały one wydatkowanie z budżetu zaledwie kwoty 1,5 miliarda zł, co przy ujawnionym rozmiarze owej "dziury budżetowej" (88 miliardów złotych) nie jest wielkością dużą.
Kandydat na posła z listy AWSP (okręg 28) w Częstochowie - Mieczysław Malik, będący zarazem prezesem Stowarzyszenia Rodziców Rodzin Wielodzietnych w Częstochowie, zwrócił naszą uwagę w nadesłanym do Redakcji liście na fakty, że w Niemczech rodzice mają konstytucyjne prawo odliczenia od dochodu 4 tys. marek (przed opodatkowaniem), a od 2002 r. kwota ta zwiększona zostanie do 6 tys. marek. To prorodzinne rozwiązanie wprowadził Trybunał Konstytucyjny w Karlsruhe swym orzeczeniem z 19 stycznia 1999 r.
Orzeczenie Trybunału niemieckiego wpisuje się w ten tok prorodzinnego myślenia, według którego koszty ponoszone na utrzymanie dzieci powinny być odliczane od dochodu przed opodatkowaniem. Zostało ono przyjęte jako "przełomowe i błogosławione" przez Katolicki Związek Rodzin Niemieckich.
Podobny postulat wysuwają także ruchy prorodzinne w Polsce. Pierwszym krokiem w tym kierunku były właśnie uchwalone przez Sejm ustawy, wprowadzające ulgi podatkowe dla rodzin wielodzietnych. Przypomnijmy, że ulga podatkowa na drugie dziecko skalkulowana została na 164 złote, na każde następne - 246 złotych. Ustawy przewidywały, że wysokość ulgi na trzecie i następne dziecko w rodzinie zwiększyłaby się w roku 2003.
Łączny koszt obciążenia budżetowego z tytułu tych ulg wyniósłby - za 2002 i 2003 r. - tylko 1,5 miliarda złotych. Niestety, prezydent Kwaśniewski uznał za celowe zawetowanie akurat tych właśnie ustaw - chociaż nie miał odwagi ani woli politycznej wetować ustawy o nowym podziale administracyjnym kraju (wprowadziła ponad 30-tysięczną biurokrację powiatową z horrendalnymi kosztami jej utrzymania!) ani ustawy o kasach chorych, powszechnie krytykowanej już w fazie jej stanowienia...
W różnych krajach stosowane są różne formy polityki prorodzinnej. Są to zasiłki lub ulgi podatkowe, czy też generalnie niskie podatki, pozostawiające w dyspozycji rodzin wielodzietnych więcej pieniędzy. I tak np. niski podatek VAT (a w Polsce, nie wiedzieć dlaczego, ustanowiony został na najwyższym w poziomie Europie...), ukryty w cenie każdego towaru, odgrywa ważną rolę w życiu rodzin wielodzietnych, gdyż pozwala tym rodzinom zaoszczędzić więcej pieniędzy na zakupach niezbędnych towarów.
Jedno jest pewne: polityka wysokich podatków dławi gospodarkę, sprzyja wzrostowi bezrobocia - a jeśli podatki te w dodatku przejadane są przez pazerną i rozbudowaną biurokrację i przez nią marnotrawione, pojawia się i widmo inflacji, która z kolei zawsze najsilniej uderza w najbiedniejszych.
Nie od rzeczy więc będzie zauważyć - przed nadchodzącymi wyborami - że SLD dał się już poznać właśnie jako partia rozbudowująca biurokrację, podnosząca podatki i proponująca inflację jako lekarstwo na wywoływane przez siebie napięcia gospodarcze. Rozdęta biurokracja, wysokie podatki i wysoka inflacja to najwięksi wrogowie rodziny i polityki prorodzinnej - o czym zwłaszcza polskie rodziny powinny wiedzieć.