Należą do ulubionych roślin doniczkowych. Rodzina paproci liczy 35 różnych gatunków, rodem z rejonów tropikalnych, o spolszczonej nazwie rodzajowej - nefrolepis. Najpopularniejsza jest paprotka wzniosła ( wysoka) Nephrolepis exaltata. W uprawie spotyka się też często gatunki o nazwach łacińskich Nephrolepis gloriosa i Nephrolepis cordifolia. Wszystkie paprotki tworzą obfitą masę ciemnozielonych, dekoracyjnych liści, mniej lub bardziej fryzowanych.
Paprocie to prawdziwe dobrodziejstwo dla zdrowia. Według poważnych raportów opracowanych na uniwersytecie Dartmouth (USA), także i one pomagają w testowaniu tzw. zdrowotności pomieszczeń. Na przykład żółknięciem liści lub zahamowaniem wzrostu potrafią w szybkim czasie poinformować mieszkańców, że w powietrzu znajdują się zabójcze związki. Paprotki trzeba pochwalić też za to, że wyjątkowo skutecznie oczyszczają powietrze ze szkodliwego formaldehydu. Najlepsza okazała się tu popularna paprotka wzniosła, która czyni to 10-krotnie sprawniej niż znana z przyjaznego wpływu na zdrowie sansewieria ( roślina o wężowatych liściach) i 3-krotnie niż zielistka. Bardzo korzystna dla zdrowia jest też paprotka o łacińskiej nazwie Nephrolepis obliterata, mająca zdolność pochłaniania i neutralizowania również ksylenu i toluenu.
Wszystkie gatunki paproci znakomicie (ujemnie) jonizują powietrze, co sprawia, że lepiej odpoczywamy i stajemy się odporniejsi na stres. Zdaniem specjalistów, umieszczanie doniczek z paprotką w sypialni (w okolicy głowy) daje szybki i krzepiący sen. Rośliny te unieszkodliwiają poza tym groźne promieniowanie żył wodnych i skutecznie nawilżają powietrze. Miłą zielenią liści koją zmęczenie oczu i uspokajają. Doniczki z paprotkami dobrze jest ustawiać w pomieszczeniach, gdzie pracują komputery, kopiarki i gdzie ogląda się telewizję. Stwarzają korzystny dla nas mikroklimat. Paprocie poleca się uprawiać w szpitalach, przychodniach, szkołach, przedszkolach, a już koniecznie w mieszkaniach.
Jak pielęgnować paprotki? W zasadzie należą one do roślin mało wymagających. Źle znoszą zbyt suche powietrze i przesuszenie podłoża. Od czasu do czasu warto ich liście spryskiwać wodą. Muszą mieć również próchniczne, torfowe podłoże, o umiarkowanej wilgotności i kwaśnym odczynie. Najlepiej rosną w pomieszczeniach o rozproszonym świetle lub w półcieniu.
Zbigniew T. Nowak