Początki

Wszystko rozpoczęło się 2 marca 1858 r. od słów wypowiedzianych przez Najświętszą Maryję Pannę do Bernadetty: "Powiedz kapłanom, aby przychodzono tu w procesji i aby tu zbudowano kaplicę" i powtórzonych jeszcze w czasie dwóch kolejnych widzeń oraz 25 marca, w święto Zwiastowania Pańskiego tegoż roku.
18 stycznia 1862 r. ordynariusz Tarbes - bp Bertrand-SeMveMre Laurence oficjalnie uznał autentyczność objawień i natychmiast przystąpiono do spełnienia polecenia Maryi - do budowy kaplicy. Najpierw wykuto w skale massabielskiej kryptę na 150 osób (1862-66), a na niej wybudowano w stylu neogotyckim wspaniałą Bazylikę Niepokalanego Poczęcia (poświęconą w 1871 r.), mogącą pomieścić 800 wiernych. Wszystko to było niewystarczające na wciąż wzrastającą rzeszę pielgrzymów przybywających do Lourdes.

Budowa Bazyliki Różańca św.

Papież Pius IX, gdy dowiedział się, że Matka Boża ukazuje się w grocie z różańcem w ręku, głęboko wzruszony powiedział: "Tak, Różaniec uratuje świat". Tenże Papież, jeszcze przed zakończeniem prac i konsekracją Bazyliki Górnej, 8 lutego 1875 r., zaaprobował projekt budowy kolejnej świątyni: Bazyliki Różańcowej.
Prace rozpoczęto w 1883 r. i po 6 latach powstała monumentalna świątynia w stylu rzymsko-bizantyńskim na planie krzyża greckiego. Centralna kopuła otoczona jest piętnastoma kaplicami poświęconymi poszczególnym tajemnicom Różańca św.
W tle absydy znajduje się olbrzymia mozaika przedstawiająca Naświętszą Maryję Pannę Królową Aniołów z wyciągniętymi w macierzyńskim geście rękami do pielgrzymów, a obok Niej na złotym tle napis: "Par Marie aO JeMsus". Natomiast nad głównym portykiem wejściowym znajduje się piękna płaskorzeźba przedstawiająca Matkę Bożą z Dzieciątkiem, podającą różaniec św. Dominikowi.
Te trzy budowle wspaniale zharmonizowane w jedną całość stanowią Sanktuarium, którego inicjatorką jest sama Maryja, gdyż zostało wzniesione na wyraźne Jej życzenie.
Bazylika Matki Bożej Królowej Różańca św. nawiązuje wyraźnie do objawień, w których Maryja występuje zawsze z różańcem w ręku i ukazuje się Bernadecie, która codziennie odmawia Różaniec. Niepokalana za pośrednictwem Bernadety pragnie zachęcić nas do podjęcia praktykowania tego nabożeństwa.

Uroczysta konsekracja

6 października 1901 r., w święto Matki Bożej Różańcowej, legat papieski - kard. Benoit-Marie LangeMnieux, arcybiskup Reims, w obecności 24 biskupów, kilkuset kapłanów i wielu tysięcy wiernych, dokonał uroczystej konsekracji kościoła dedykowanego Różańcowi św.
Bazylika Różańca Świętego stanowi uwieńczenie prac podjętych dla wypełnienia poleceń Maryi, a jej stulecie jest jednocześnie stuleciem budowy całego kompleksu świątyń, który nazywamy Sanktuarium Matki Bożej w Lourdes.
Dokładnie w 100. rocznicę konsekracji - 6 października 2001 r. odbywały się, jak co roku, bardzo liczne pielgrzymki różańcowe. W tym dniu celebrowana była uroczysta Msza św. przez kilku biskupów i ok. 300 kapłanów. Zgromadziła ona na Esplanadzie przed Bazyliką ok. 100 tys. wiernych.
Ze względów praktycznych oficjalne obchody stulecia konsekracji Bazyliki Różańcowej przełożono na 3 i 4 listopada, bo w tym czasie ( 3-10 listopada) miało miejsce coroczne Zebranie Plenarne Konferencji Biskupów Francji w Lourdes i pielgrzymka Narodowego Stowarzyszenia Chórów Liturgicznych (ANCOLI).

Ojciec Święty wystosował list z okazji 100. rocznicy konsekracji Bazyliki Matki Bożej w Lourdes

Do głębszego poznawania tajemnicy Chrystusa przez rozważanie Różańca zachęcił Papież wszystkich wiernych w liście skierowanym do biskupów francuskich z okazji 100. rocznicy konsekracji Bazyliki Matki Bożej w Lourdes.
Jan Paweł II przypomniał słowa św. Ludwika Marii Grignion de Montfort, że nie można osiągnąć głębokiej jedności z Chrystusem i wierności Duchowi Świętemu bez więzi z Maryją. "Naśladując Ją, można stać się prawdziwym uczniem Chrystusa i przemieniać świat" - napisał Jan Paweł II do biskupów francuskich zgromadzonych na obradach plenarnych.