W Betlejem ludzkiego serca
pastuszkowie prości
co gwiazdę zobaczyli
bo patrzyli w niebo
Witają Boga Zbawcę
Który w swej wielkości
stał się Ciałem maleńkim
zamieszkał w kruszynie Chleba
Maryja i Józef nad żłóbkiem
czuwają
osiołek Dziecię ogrzewa
bo serc ludzkich mało
Już Trzecie Tysiąclecie
a nie wszyscy przyszli
pokłonić się Zbawcy
zasłużyć na niebo
Wali się Wieża Babel
współczesnego świata
bez Boga budowana
nie wzniesie się w niebo
Trzecia Tajemnica Radosna
Różańca
uratuje świat
jeśli nie zabraknie wiary
jaką mieli pastuszkowie