Mosze Kacaw, prezydent Państwa Żydowskiego, domaga się przyjęcia Izraela do Unii Europejskiej - pisze Wlodek Goldkorn. - Myśl ta wydaje się piękna, pociągająca i realistyczna dla wielu Izraelczyków.
W imię zwykłego realizmu można by argumentować, że Izrael nie leży w Europie lecz na Bliskim Wschodzie. Można by też oponować, że jest to kraj prowadzący wojnę, a my, Europejczycy, mamy już dość tych bijatyk w swoim domu. Można zwrócić uwagę, że przystąpienie Izraela do Unii Europejskiej, natychmiast zapoczątkowałoby problemy z Palestyńczykami lub z krajami arabskimi. W sumie więc, z punktu widzenia geopolitycznego nie jest to myśl najlepsza.
Ale nie o to chodzi - wyjaśnia Wlodek Goldkorn. - Gdyż na przyjęciu Państwa Izrael do Unii Europejskiej, która próbuje stać się czymś więcej aniżeli przymierze państw i aniżeli wspólny rynek, skorzystałaby przede wszystkim sama Europa. Jej obraz i jej sumienie. Wyjaśnijmy to.
Nasz kontynent był widownią długiej serii prześladowań antyżydowskich oraz kolebką światopoglądu zwanego antysemityzmem. Tutaj dokonała się masakra pięciu milionów (a może sześciu milionów) Żydów. To jeszcze nie wszystko. Państwo Izrael powstało dlatego, że po wojnie i Holokauście Europa nie chciała żydowskich uchodźców na własnej ziemi.
Było ich dziesiątki tysięcy osób: powracających z nazistowskich obozów hozagłady, z gett, z leśnych kryjówek. Zaraz po wojnie ci mężczyźni, kobiety, dzieci żyli zmasowani w obozach dla uchodźców w Niemczech, często w tych samych barakach co dopiero rozwiązanych obozów koncentracyjnych. Ludzie ci nie mieli dokąd wrócić: ich domy, rodziny, cmentarze w Polsce, na Ukrainie, Litwie, Białorusi zostały zburzone, spalona, zrównane z ziemią. Ludzie ci byli zbyteczni, bez ojczyzny ani przyszłości, z przeszłością, o której należy zapomnieć, ludzie, którzy nie mieli prawa żyć. Nazywano ich "displaced persons", osoby wysiedlone.
Europa odrzuciła tę masę utrapieńców, którzy stanowili żywy wyrzut z powodu największej zbrodni popełnionej w historii. Popychając tych ludzi do Palestyny. Gdzie wprost z okrętów szli na front kolejnej wojny o powstanie państwa Izraela.
Przyjęcie dzisiaj tego państwa do Europy miałoby znaczenie prawdziwej i szczerej skruchy. Nie tylko: Izrael który stałby się częścią Europy oznaczałby przywrócenie, jakkolwiek symboliczne, owych " displaced persons" z naszego kontynentu. Wreszcie byłoby to wzięcie przez Europę odpowiedzialności za przyczynienie się do powstania problemu Palestyńskiego, za myśl iż możnaby wynagrodzić ofiarom tragedii ( holokaustu) pozbawieniem innego narodu (palestyńskiego) swojej ojczyzny.
Mogę się założyć - pisze Wlodek Goldkorn - że Europa nie będzie zdolna do takiego porywu wielkoduszności i wyobraźni.
"Prowokacja czy realizm?" - pyta w tytule tygodnik "; l´Espresso"http://www.espressonline.kataweb.it