Wszyscy jesteśmy poruszeni ostatnimi "odkryciami" dziennikarskimi w Łodzi. Zrobiło nam się strasznie, widmo bezradności w chorobie i podobnego "leczenia" zajrzało wszystkim do oczu i zaczynamy chyba rozumieć rolę etyki, bo coraz to któryś z polityków mówi o jej braku - a to w sądownictwie, a to w medycynie, a to na sali sejmowej itd., postulując wprowadzenie tego przedmiotu do kanonu przedmiotów obowiązkowych na studiach. Jeśli ten trend przetrwa, będzie dużo szumu, dużo pracy " osób kompetentnych", zostanie wydanych dużo państwowych pieniędzy i będą powstawać nowe kodeksy etyczne, odpowiednio dla prawników, lekarzy, parlamentarzystów itd.Tymczasem w każdej dziedzinie, na każdym stanowisku pracy - potrzeba tylko jednego: przestrzegania Dekalogu i życia zgodnego z sumieniem. Aby życie nie stało się piekłem, aby człowiek wierzył drugiemu człowiekowi i aby do całego nieszczęścia związanego z trudami życia nie dochodziły jeszcze nowe, niewyobrażalne i zupełnie niepotrzebne - najwyższy czas zastanowić się nad: przedkładaniem praw rynku nad prawami człowieka, dążeniem do zysku za cenę krzywdy bliźniego, gonitwą za życiem, może i ciekawym, nowoczesnym i atrakcyjnym, ale pustym i na dłuższą metę bezsensownym. Pamiętajmy: najlepszy ekonomista, jeśli nie będzie uwzględniał praw etyki - będzie zwykłym złodziejem; najlepszy lekarz bez etyki będzie tylko rzemieślnikiem, najlepszy prawnik - oszustem.
A przecież cała praca Kościoła jest ukierunkowana na kształtowanie sumienia. Tak mocno zwracał na to uwagę Prymas Tysiąclecia - Stefan Kardynał Wyszyński, m.in. dając Narodowi Śluby Jasnogórskie, które miały wymiar zarówno indywidualny, jak i społeczny. Przypomnijmy sobie, jak o ludzi sumienia apelował w Skoczowie Ojciec Święty Jan Paweł II...
Tak łatwo zniszczyć moralność, tak łatwo nauczyć ludzi złego, uatrakcyjnić grzech, wlać w dusze cynizm i niszczyć wszystko, co szlachetne, piękne i bogate wewnętrznie. Często, niestety, czyniły to i czynią środki przekazu, te wizualne, radiowe i te pisane. Przypomnijmy, że to właśnie w Łodzi powstało niedawno pewne pismo, które już w tytule ma nazwę "antyklerykalne", a którego celem jest zniszczenie wszystkiego, w co można wierzyć, i ludzi, którym się wierzy. W ten sposób dochodzi się do pewnej granicy, za którą jest już tylko zwyrodnienie, zezwierzęcenie, klęska.
Chciałbym też zapytać - czy ci, którzy dzisiaj krzyczą, nie przyczyniają się przypadkiem do degradacji polskiego sumienia - tego indywidualnego, ale i obywatelskiego, społecznego... Przypatrzmy się wydawanej u nas prasie, programom telewizyjnym, trendom edukacyjnym, wzorom lansowanym w kulturze. - Jakiego człowieka mają one wychować? Nie wolno wszystkiego tłumaczyć prawami rynku, nieokreśloną komercją. Trzeba dać człowiekowi właściwe odniesienie - do Boga samego. Bo etyka od Boga pochodzi, przez Boga dla dobra człowieka została ustanowiona i rozciąga się na wszystkie dziedziny jego życia.
Niech przykład łódzki będzie dla nas prawdziwą przestrogą.