17 II PIERWSZA NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU
Rdz 2, 7-9; 3, 1-7; Ps 51;
Rz 5, 12-19; Mt 4, 4b; Mt 4, 1-11.
18 II Poniedziałek. Dzień powszedni
Kpł 19, 1-2. 11-18; Ps 19; 2 Kor 6, 2b;
Mt 25, 31-46.
19 II Wtorek. Dzień powszedni
Iz 55, 10-11; Ps 34; Mt 4, 4b;
Mt 6, 7-15.
20 II Środa. Dzień powszedni
Jon 3, 1-10; Ps 51; Jl 2, 13;
Łk 11, 29-32.
21 II Czwartek. Dzień powszedni
Est (Wlg) 14, 1. 3-5. 12-14; Ps 138;
Ps 51, 12a. 14a; Mt 7, 7-12.
22 II Piątek. Święto katedry św. Piotra Apostoła
1 P 5, 1-4; Ps 23; Mt 16, 18;
Mt 16, 13-19.
23 II Sobota. Dzień powszedni
Pwt 26, 16-19; Ps 119; 2 Kor 6, 2b;
Mt 5, 43-48.

CZYTANIE Z KSIĘGI RODZAJU (Rdz 2, 7-9; 3, 1-7)

Pan Bóg ulepił człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia, wskutek czego stał się człowiek istotą żywą.
A zasadziwszy ogród w Eden na wschodzie, Pan Bóg umieścił tam człowieka, którego ulepił. Na rozkaz Pana Boga wyrosły z gleby wszelkie drzewa miłe z wyglądu i smaczny owoc rodzące oraz drzewo życia w środku tego ogrodu i drzewo poznania dobra i zła.
A wąż był najbardziej przebiegły ze wszystkich zwierząt polnych, które Pan Bóg stworzył. On to rzekł do niewiasty: "Czy to prawda, że Bóg powiedział: ´Nie jedzcie owoców ze wszystkich drzew tego ogrodu´?".
Niewiasta odpowiedziała wężowi: "Owoce z drzew tego ogrodu jeść możemy, tylko o owocach z drzewa, które jest w środku ogrodu, Bóg powiedział: ´Nie wolno wam jeść z niego, a nawet go dotykać, abyście nie pomarli´".
Wtedy rzekł wąż do niewiasty: "Na pewno nie umrzecie! Ale wie Bóg, że gdy spożyjecie owoc z tego drzewa, otworzą się wam oczy i tak jak Bóg będziecie znali dobro i zło".
Wtedy niewiasta spostrzegła, że drzewo to ma owoce dobre do jedzenia, że jest ono rozkoszą dla oczu i że owoce tego drzewa nadają się do zdobycia wiedzy. Zerwała zatem z niego owoc, skosztowała i dała swemu mężowi, który był z nią; a on zjadł. A wtedy otworzyły się im obojgu oczy i poznali, że są nadzy; spletli więc gałązki figowe i zrobili sobie przepaski.

Refren: Zmiłuj się, Panie, bo jesteśmy grzeszni.
Zmiłuj się nade mną, Boże, w łaskawości swojej,
w ogromie swej litości zgładź moją nieprawość.
Obmyj mnie zupełnie z mojej winy
i oczyść mnie z grzechu mojego.
Refren:Zmiłuj się, Panie, bo jesteśmy grzeszni.
Uznaję bowiem nieprawość swoją,
a grzech mój jest zawsze przede mną.
Przeciwko Tobie zgrzeszyłem
i uczyniłem, co złe jest przed Tobą.
Refren:Zmiłuj się, Panie, bo jesteśmy grzeszni.
Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste
i odnów we mnie moc ducha.
Nie odrzucaj mnie od swego oblicza
i nie odbieraj mi świętego ducha swego.
Refren: Zmiłuj się, Panie, bo jesteśmy grzeszni.
Przywróć mi radość z Twojego zbawienia
i wzmocnij mnie duchem ofiarnym.
Panie, otwórz wargi moje,
a usta moje będą głosić Twoją chwałę.
Refren:Zmiłuj się, Panie, bo jesteśmy grzeszni.

CZYTANIE Z LISTU ŚWIĘTEGO PAWŁA APOSTOŁA DO RZYMIAN (Rz 5, 12. 17-19)

Bracia:
Przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć, i w ten sposób śmierć przeszła na wszystkich ludzi, ponieważ wszyscy zgrzeszyli.
Jeżeli bowiem przez przestępstwo jednego śmierć zakrólowała z powodu jego jednego, o ileż bardziej ci, którzy otrzymują obfitość łaski i daru sprawiedliwości, królować będą w życiu z powodu Jednego - Jezusa Chrystusa.
A zatem jak przestępstwo jednego sprowadziło na wszystkich ludzi wyrok potępiający, tak czyn sprawiedliwy Jednego sprowadza na wszystkich ludzi usprawiedliwienie dające życie. Albowiem jak przez nieposłuszeństwo jednego człowieka wszyscy stali się grzesznikami, tak przez posłuszeństwo Jednego wszyscy staną się sprawiedliwymi.

Aklamacja:Chwała Tobie, Słowo Boże.
Nie samym chlebem żyje człowiek,
lecz każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych.
Aklamacja:Chwała Tobie, Słowo Boże.

SŁOWA EWANGELII WEDŁUG ŚWIĘTEGO MATEUSZA (Mt 4, 1-11)

Duch wyprowadził Jezusa na pustynię, aby był kuszony przez diabła. A gdy przepościł czterdzieści dni i czterdzieści nocy, odczuł w końcu głód.
Wtedy przystąpił kusiciel i rzekł do Niego: "Jeśli jesteś Synem Bożym, powiedz, żeby te kamienie stały się chlebem".
Lecz On mu odparł: "Napisane jest: ´Nie samym chlebem żyje człowiek, lecz każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych´".
Wtedy wziął Go diabeł do Miasta Świętego, postawił na narożniku świątyni i rzekł Mu: "Jeśli jesteś Synem Bożym, rzuć się w dół, jest przecież napisane: ´Aniołom swoim rozkaże o Tobie, a na rękach nosić Cię będą, byś przypadkiem nie uraził swej nogi o kamień´".
Odrzekł mu Jezus: "Ale jest napisane także: ´Nie będziesz wystawiał na próbę Pana, Boga swego´".
Jeszcze raz wziął Go diabeł na bardzo wysoką górę, pokazał Mu wszystkie królestwa świata oraz ich przepych i rzekł do Niego: " Dam Ci to wszystko, jeśli upadniesz i oddasz mi pokłon".
Na to odrzekł mu Jezus: "Idź precz, szatanie! Jest bowiem napisane: ´Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć będziesz´".
Wtedy opuścił Go diabeł, a oto aniołowie przystąpili i usługiwali Mu.