Rady Programowej TVP SA

W związku z uchwałą Rady Programowej TVP SA, próbującą podsumować pracę II kadencji Rady, niżej podpisani, którzy uważają tę uchwałę za niepełną, pragną zwrócić uwagę opinii publicznej na następujące istotne fakty, pominięte w tym dokumencie.
1. W trakcie tej kadencji miał miejsce postępujący paraliż funkcji publicznej TVP SA. Obserwowaliśmy z roku na rok w czasie naszej czteroletniej kadencji, jak polityka medialna uprawiana przez środowiska związane z SLD i UW coraz mocniej wpływała na kształt programów TVP SA. Wizja świata kształtowana przez telewizję stawała się coraz bardziej jednostronna, a nawet fałszywa. Przykładem jest emisja filmu N. Whitney o Janie Pawle II, gdzie poglądy wrogie wobec Kościoła nie zostały skonfrontowane w sposób rzeczowy ze stanowiskiem wykładającym doktrynę i społeczną naukę Kościoła.
Szczególnie w okresie kampanii wyborczych telewizja publiczna stawała się politycznym narzędziem SLD. Odnotowywaliśmy obniżenie standardów zawodowych u części dziennikarzy, a tym samym obniżenie autorytetu TVP SA jako instytucji zaufania publicznego ( skandal z reportażem, w którym dyrektor Radia Maryja - o. T. Rydzyk został przedstawiony jako sprawca pobicia dziennikarza; skandal z programem red. P. Gembarowskiego z udziałem M. Krzaklewskiego oraz emisja Dramatu w trzech aktach, który miał skompromitować Prawo i Sprawiedliwość) .
2. Drugą niepokojącą tendencją jest stałe obniżanie poziomu artystycznego programów telewizyjnych, wynikające z bezkrytycznego przyjęcia tezy, że tylko programy schlebiające najniższym gustom mogą odwoływać się do szerszej widowni. Różne telewizje publiczne na świecie wybierają różne metody konkurowania z telewizjami komercyjnymi. Ta, którą wybiera TVP SA, jest metodą niszczącą misyjny charakter telewizji publicznej. Telewizja, za którą ludzie płacą abonament, ściga się z Polsatem i TVN. Przejawia się to m.in. w zmniejszeniu polskiej produkcji filmowej - szczególnie filmu artystycznego - i teatralnej, a także w drastycznie obniżonej liczbie premier Teatru Telewizji, również w przesunięciu na gorszą godzinę spektakli Teatru Telewizji.
Telewizja ma wymiar edukacyjny i w dzisiejszym czasie dla ludzi spoza wielkich metropolii stanowi najczęściej jedyną szansę dostępu do dóbr kulturalnych. Świadomość tego faktu powinna wpływać na odpowiedzialność obywatelską ludzi, którzy tworzą program telewizji publicznej. Rada Programowa, nagradzając programy uświadamiające nasze wspólne dziedzictwo kulturowe, budujące duchową i cywilizacyjną tożsamość, wskazywała drogę, którą telewizja publiczna mogłaby iść. Takim programem były Małe ojczyzny (nagroda Rady Programowej w 2001 r.), dziś już nieobecne na antenie.
Niepokojącym zjawiskiem jest komercjalizacja programów kulturalnych. Coraz mniej pieniędzy i coraz gorsze czasy antenowe przeznaczane są dla pozycji naprawdę ważkich artystycznie, których promowanie jest obowiązkiem telewizji publicznej, a na którą wszyscy łożymy pieniądze w postaci podatku (abonament telewizyjny).
W dokumentach Rady Programowej znajdują się uchwały i interwencje dotyczące wartościowych programów, które kolejno znikały z anteny, bez istotnych powodów, choć były chętnie oglądane m.in.: Swojskie klimaty, Kultura duchowa narodu, Ojciec Leon zaprasza, Opinie, Fronda, Wódko, pozwól żyć, także popularne programy dla dzieci, np. Domowe przedszkole.
3. Szczególnie zagrożone są w telewizji publicznej tradycyjne wartości kulturowe - wartości rodzinne, które dotąd były podstawą budowania ładu społecznego. Zwracaliśmy uwagę również na niepokojące eksperymenty z pogranicza psychologii i socjotechniki na antenie telewizji publicznej, w których usiłuje się doprowadzić do zmiany systemu uniwersalnych wartości moralnych m.in. przez trening widowni w studiu i telewidzów. Jednym z takich programów jest Decyzja należy do ciebie.
4. Zasiadając w Radzie Programowej jako reprezentanci społeczeństwa, przywiązywaliśmy wielką wagę do głosów widzów i organizacji obywatelskich wypowiadających się na temat różnych punktów programów TVP SA. Za najważniejszą sprawę uważamy fakt, że Rada Programowa jednoznacznie zakwestionowała wymowę obyczajową, moralną i kulturową serialu I. Cywińskiej Boża podszewka, który wzbudził niespotykanych rozmiarów protesty telewidzów. W naszej uchwale uznaliśmy za niezbędne, by władze telewizji publicznej przeprosiły wszystkich, którzy poczuli się urażeni serialem. W odpowiedzi władze TVP SA próbowały tak zinterpretować statut Spółki TVP SA, by uniemożliwić Radzie ocenę bieżącego programu. Za przejaw arogancji wobec widzów uważamy obecne powtórne emitowanie tego serialu.
5. Jedną z nielicznych udanych bezpośrednich interwencji było uzyskanie decyzji Dyrektora Programu I o zaprzestaniu emisji pasma filmów erotycznych.
6. Zwracaliśmy uwagę na obecność w telewizji publicznej nieuzasadnionej ilości obrazów przemocy, co jest groźne dla psychiki odbiorców, głównie najmłodszych. Postulowaliśmy, żeby w TVP SA znalazł się program edukacyjny o tym, jak bronić się przed tymi zagrożeniami w mediach.
7. Z satysfakcją odnotowujemy tegoroczną nagrodę Rady Programowej dla Ziarna - programu dla dzieci - tym bardziej, że pomysł ten wyszedł z naszego środowiska.

Warszawa, 4 lutego 2002 r.