Ponad 100 dziennikarzy żegnało karnawał na II Balu Katolickiego Stowarzyszenia Dziennikarzy. Jedną z wielu atrakcji była licytacja. Największe zainteresowanie wzbudził rękopis wiersza ks. Jana Twardowskiego.
Bal był doskonałą rozrywką - nie ulega wątpliwości, ale - w ocenie dziennikarzy - to również świetna forma integracji środowiska, okazja do spotkania, wspólnej pogawędki, zabawy.
Bal miał miejsce na warszawskim Mokotowie, w Liceum św. Augustyna, które nieodpłatnie udostępniło lokal. Muzykę natomiast - także za darmo - przygotowało Radio Plus-Praga. Uczestnikami byli dziennikarze wielu mediów, najwięcej z Telewizji Puls i Niedzieli, także telewizji publicznej, z Radia Plus, Rzeczpospolitej, Życia, Polskiej Agencji Prasowej, Telewizji Niepokalanów, Polskiego Radia.
Atrakcją balu była licytacja. Wystawiono na niej obrazy namalowane przez dzieci niepełnosprawne, objęte opieką Caritas Diecezji Warszawsko-Praskiej. Była też do nabycia szabla bp. Kazimierza Romaniuka oraz pióro biskupa polowego WP Sławoja Leszka Głódzia. Telewizja Puls przeznaczyła też do licytacji swój czas antenowy na emisję reklamy i studio na jej wyprodukowanie.
Zdecydowanie największe zainteresowanie wzbudził rękopis wiersza ks. Jana Twardowskiego pt. Nie powiem - choć sam autor z autentycznym, właściwym sobie zdziwieniem pytał na kilka dni przed balem: "Czy ktoś w ogóle się tym zainteresuje?". To właśnie ten wiersz zyskał też najwyższą cenę na licytacji. A gdy już trafił do swego nabywcy, uczestnicy balu po kolei oglądali dzieło.
Bal połączony został również z loterią. Nagrodę główną - bilet w klasie "bussiness" na dowolną trasę w Europie - ufundowały Austrian Airlines. Do wygrania były też m.in. rower górski - dar Niedzieli Warszawskiej, koszulki, czapki i parasolki - od TV Puls, Biblia w przekładzie Jakuba Wujka - od Wydawnictwa "Vocatio".
Tak jak w ubiegłym roku, i tym razem bal był charytatywny. Dochód został przeznaczony na nowo otwarty "Dom Otwartych Serc" w Otwocku, prowadzony przez praską Caritas.
Patronat honorowy nad balem objął bp Sławoj Leszek Głódź.

WIERSZ, KTÓREGO RĘKOPIS ZOSTAŁ ZLICYTOWANY NA BALU

Nie powiem

KS. JAN TWARDOWSKI

Ta filiżanka co pękła z hukiem
jakby ktoś strzelił w bramie
ci żołnierze co nie wrócili
bo poszli na powstanie
kalendarz co miał być do stycznia
a umarł we wrześniu na ścianie
Udam że nie pamiętam
nie powiem nic a nic
chodzącej po niebie mamie