13 marca mija 15. rocznica śmierci Antoniego Szuniewicza - muzyka i kompozytora, jednej z najwybitniejszych osobistości częstochowskiego środowiska muzycznego. Większość osób zajmujących się muzyką w regionie częstochowskim, wielu kapłanów i organistów z tej archidiecezji kształciło się pod jego kierunkiem. Przez dziesiątki lat był pedagogiem w częstochowskich szkołach muzycznych i w Niższym Seminarium Duchownym. W latach 1953-87 uczył w Diecezjalnym Studium Organistowskim, przez 42 lata był organistą i dyrygentem chóru w częstochowskiej archikatedrze pw. Świętej Rodziny. Był nie tylko zasłużonym i znakomitym pedagogiem, ale również kompozytorem, wykonawcą i teoretykiem. Marcin Łukaszewski nazwał go w jednej ze swoich publikacji "człowiekiem renesansowym". Wnuczka prof. Antoniego Szuniewicza - Anna Deska we wspomnieniu o dziadku pisze: "Był człowiekiem niezwykłym - o barwnej osobowości, charyzmatycznym charakterze, pogodnym usposobieniu i wysokiej kulturze osobistej. Łączył w sobie pasję życia z kontemplacją modlitwy. W trudnych sytuacjach życiowych umiał się godzić z wolą Bożą".
Trzeba przyznać, że życie nie szczędziło mu trudnych sytuacji. Antoni Szuniewicz urodził się na Wileńszczyźnie 14 listopada 1911 r. W rodzinnych wspomnieniach przetrwała opowieść o tym, że kiedy w tamtejszej parafii bobrowszczyńskiej budowano kościół, w mieszkaniu Szuniewiczów mieściła się tymczasowa kaplica. Wtedy zapewne zetknął się po raz pierwszy w życiu z pieśniami religijnymi. Kształcenie muzyczne zdobywał w Wilnie. Naukę muzyki rozpoczął w Zawodowej Szkole Organistów. W 1934 r. był już absolwentem klasy organów prowadzonej przez Władysława Kalinowskiego i rozpoczął studia na wydziale kompozycji pod kierunkiem Tadeusza Szeligowskiego. Są to niezwykle bogate lata w jego życiu: studiuje, jest organistą i dyrygentem chóru w kościele Ojców Franciszkanów w Wilnie, od 1937 r. zostaje asystentem przedmiotów teoretycznych w Konserwatorium Muzycznym, wykładowcą w Zawodowej Szkole Organistów, a co najważniejsze - podejmuje próby kompozytorskie. Pierwszy jego utwór nosi tytuł Modlitwa do Boga i zostaje wykonany w 1937 r. podczas uroczystego koncertu z okazji 700-lecia przybycia Franciszkanów do Polski. W 1939 r. ukazuje się drukiem zbiór pieśni na Wielki Post jego autorstwa. W tym samym roku kończy studia kompozytorskie i otrzymuje stypendium na dalsze kształcenie w Szkole Nadii Boulanger w Paryżu. Wybuch wojny odbiera mu możliwość wyjazdu, natomiast w 1945 r. okoliczności zmuszają jego i rodzinę do repatriacji.
Osiedla się w Częstochowie i rozpoczyna aktywną działalność muzyczną na różnych polach. Największą popularność wśród mieszkańców Częstochowy przyniosło mu kierowanie przez 42 lata chórem katedralnym, który pod jego batutą koncertował i dawał muzyczną oprawę najważniejszym uroczystościom kościelnym. Spośród nich należy z pewnością wymienić śpiew w obecności Ojca Świętego Jana Pawła II w Częstochowie, a także podczas uroczystych konsekracji ordynariuszy i biskupów pomocniczych diecezji.
A. Szuniewicz był człowiekiem ogromnej pracy, o czym świadczy fakt, że wśród licznych obowiązków znajdował jeszcze czas, aby zajmować się twórczością. Zbiór kompozycji, które pozostawił, liczy 148 utworów autorskich i 134 opracowania. W ubiegłym roku znaczna część jego kompozycji została wydana nakładem jasnogórskiego Wydawnictwa " Paulinianum" w zbiorze pt. Modlitwa do Boga.
Jego praca znajdowała wielkie uznanie. W 1969 r. prof. Antoni Szuniewicz został odznaczony przez Papieża Pawła VI orderem " Pro Ecclesia et Pontifice". Prof. Feliks Rączkowski stwierdził, że artystyczna, pedagogiczna i kompozytorska praca prof. Szuniewicza wzbogaciła kulturę muzyki sakralnej w Polsce i jest przykładem dla następnych pokoleń.