Każdego roku w pierwszych dniach czerwca więcej uwagi i czasu poświęcamy dzieciom. W różnych częściach świata sytuacja dziecka nie jest łatwa. Odkrycia naukowe, rozwój techniki oraz postęp w wielu dziedzinach poprawiły warunki życia społeczeństw w XX wieku, ale nie rozwiązały kluczowych problemów. Wchodząc w XXI wiek, widzimy, jak całe narody doświadczane są przez niesprawiedliwość, nędzę, brak solidarności, bezrobocie. Wciąż powiększa się przepaść między nielicznymi bogatymi a biedną większością. Codziennie na świecie umiera z głodu 24 tys. ludzi, z czego trzy czwarte to dzieci poniżej 5. roku życia. Od czasu do czasu na ekranach naszych telewizorów widzimy wstrząsające zdjęcia wynędzniałych z głodu i uciekających przed wojną dzieci z Afryki lub Ameryki Łacińskiej. Na ogół media niewiele mówią o tych faktach lub podają zdawkowe informacje, by w świadomości mieszkańców krajów bogatych nie stwarzać wrażenia, że ich dobrobyt opiera się nie tylko na własnej pracy, ale niejednokrotnie jest owocem pracy biednych i dzieci. Tylko w niewielu regionach świata sytuacja dzieci nieco się poprawiła, lecz jest jeszcze wiele do zrobienia na tym polu, zwłaszcza tam, gdzie dziecko nie ma zagwarantowanego prawa do życia, godnego traktowania, edukacji, tam, gdzie dzieci cierpią głód i bezdomność.
20 października 1959 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ wydało Deklarację Praw Dziecka, w której zapisane zostały podstawowe prawa dziecka. Mimo to dziś nadal dzieci są wykorzystywane do ciężkich prac, są bite, pozostawiane na ulicy, stają się ofiarami wojen i przemocy zorganizowanej oraz wciągane są w działalność przestępczą. Na całym świecie przeszło 100 mln dzieci mieszka i wychowuje się na ulicach miast, bez zagwarantowanego minimum życiowego. W latach 1988-92 w Brazylii zostało zastrzelonych prawie 4,6 tys. dzieci ulicy, a w Kolumbii w podobnych okolicznościach tylko w 1991 r. zamordowanych zostało 2,8 tys. tych dzieci (dane Amnesty International z 1997 r.) . W początkach maja 2002 r. Międzynarodowa Organizacja Pracy (ILO) opublikowała raport, z którego wynika, że ponad 17 mln dzieci w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach zmuszanych jest do pracy. W Brazylii prawie 7,6 mln nieletnich musi pracować na swoje utrzymanie i utrzymanie swego rodzeństwa. Wzrasta także procent dzieci wykorzystywanych seksualnie oraz rodzin patologicznych, w których rodzice stosują przemoc fizyczną i moralną. Przyczyną takiego stanu są: ubóstwo spowodowane brakiem stabilności politycznej, emigracja, rozwinięta przestępczość, brak odpowiedniej pracy dla dorosłych, niedostatek szkół i chęć posiadania dóbr konsumpcyjnych.
W tym złożonym kontekście Kościół katolicki, organizacje humanitarne i pozarządowe oraz grupy ludzi dobrej woli na całym świecie starają się pomóc dzieciom w trudnej sytuacji. Zastępy sióstr zakonnych, księży i świeckich pracują wśród dzieci i nieletnich, organizując tysiące szkół, sierocińców, domów dziecka oraz różne formy duszpasterstwa i przygotowując je do godnego i lepszego życia.
Konkretną pomoc dzieciom i rodzinie niesie włoska organizacja " Associazione Internazionale Bambini", promująca adopcję na odległość. Dzięki tej organizacji mieszkańcy Europy lub Ameryki Północnej obejmują swą opieką dzieci, które wychowują się w naturalnych rodzinach, a zadaniem opiekuna jest pomoc materialna rodzinie. Inną formą dobrze zorganizowanej pomocy jest specjalne Duszpasterstwo Dziecka z Brazylii, które przez tysiące wolontariuszy dociera do najbiedniejszych rodzin, informując i ofiarując konkretną pomoc dziecku i rodzinie. Dzięki temu Duszpasterstwu, które funkcjonuje od 1983 r., zmniejszyła się znacznie umieralności niemowląt i dzieci w pierwszych latach życia.
Dzień Dziecka jest okazją do tego, abyśmy pomyśleli o dzieciach. O tych, które mają zapewnione wszystkie dobra materialne, ale brakuje im ciepła matczynej i ojcowskiej miłości, i o tych, które są niekochane, smutne, opuszczone i często z ich oczu płyną dziecięce łzy, tylko dlatego że świat dorosłych jest tak nieludzki. Połączmy nasze siły i zróbmy wszystko, by na twarzach dzieci całego świata pojawił się uśmiech radości i by znalazły w każdym z nas prawdziwego przyjaciela.