Zjednoczenie Rosji i Białorusi opóźnia się

W dzienniku rosyjskich sfer gospodarczych Kommiersant z 5 czerwca ukazał się komentarz redakcyjny na temat podpisanego poprzedniego dnia w Moskwie przez premierów Rosji i Białorusi - Michaiła Kasjanowa i Giennadija Nowickiego porozumienia dotyczącego wspólnej dla obydwu państw waluty. Ma to nastąpić w ciągu najbliższych trzech lat.
Gdy w 1999 r. powstał Związek Białorusi i Rosji (ZBiR), kierownictwo białoruskie zgodziło się na to, że przyszłą wspólną jednostką walutową będzie rosyjski rubel, ale zastrzegło się, że powinien on być drukowany i emitowany nie tylko przez Bank Centralny Rosji, lecz i przez równorzędną instytucję białoruską. Sprawa ta nadal pozostaje problemem, co do którego Moskwa i Mińsk nie osiągnęły ostatecznej zgody. W czasie wspomnianego spotkania Kasjanowa z Nowickim okazało się, że do uzgodnienia pozostały jeszcze takie sprawy związane z projektem wspólnej waluty, jak kształtowanie cen nośników energii, podatków pośrednich oraz dochodów budżetowych obydwu państw i transferów między nimi. Rosja nalega na ich szybkie uzgodnienie, Białoruś woli odłożyć je na później - i na razie osiąga ten cel.
Otwarte pozostały zatem nadal i takie problemy techniczne, jak szczegóły emisji banknotów. Chociaż podpisane 4 czerwca porozumienie obejmuje 23 strony tekstu, to jednak w istocie uzgodniono tylko zasadę, że przyszłą wspólną walutą będzie rubel oparty na rublu rosyjskim. Zanim do tego dojdzie, powinna się odbyć dewaluacja rubla białoruskiego, tak aby kursy międzynarodowe obydwu obecnych walut rublowych zrównały się w 2004 r.
Wymaga to wielu posunięć, które powinny zostać przeprowadzone równolegle przez Centralny Bank Rosji i Narodowy Bank Białorusi, m.in. w zakresie polityki kredytowej. Wszystko to jednak ma zostać zrealizowane dopiero w przyszłości. Rosjanie nalegają przy tym na przyspieszenie działań, Białorusini raczej się ociągają.

"Wojenny" budżet Izraela

Izraelski dziennik Jerusalem Post z 26 miesiąca Sivan 5762 r. (czyli 6 czerwca 2002 r.) przyniósł omówienie przez Ninę Gilbert nowych postanowień Knessetu - parlamentu Państwa Izrael - dotyczących budżetów na lata 2002 i 2003. Są to posunięcia oszczędnościowe i restrykcyjne, związane z pogarszającą się sytuacją gospodarczą oraz z nasileniem kosztownych działań militarnych przeciwko Palestyńczykom.
Jednym z tych posunięć jest ograniczenie wszelkich świadczeń socjalnych o 4 proc. Dodatkowo o 20 proc. mają być zmniejszone zasiłki na dzieci dla rodziców, którzy nie odbyli służby w wojsku lub policji albo odpowiedniej służby zastępczej. Nie jest to pierwsza obniżka świadczeń w tym roku; poprzednia, aż 12-procentowa, została wprowadzona w lutym.
W czasie debaty nad projektami rządowymi w tych sprawach posłowie o orientacji umiarkowanej przestrzegali przed wprowadzeniem w Izraelu ekonomicznych podziałów rasowych; nowe cięcia dotkną bowiem w pierwszym rzędzie obywateli Izraela narodowości palestyńskiej, nie odbywających służby wojskowej.
Rząd uzasadnia cięcia wydatków socjalnych zwiększonymi kosztami utrzymania bezpieczeństwa państwa. Oprócz wspomnianych cięć budżetowych zamierza się też podwyższyć o 1 proc. podatek od wartości dodanej (VAT). Wynosił on dotychczas w Izraelu 18 proc.
Zmniejszeniu ulec mają ulgi podatkowe przyznawane dotąd dla nowych osadników żydowskich w regionach Omer, Aszkelon, Lehawim i Berszeba. Nie będzie również aż do końca 2003 r. waloryzacji płac odpowiadającej współczynnikowi inflacji. Podwyższono też farmerom opłaty za wodę; jej dostawa jest niezbędna dla uprawy roślin w tamtejszych warunkach klimatycznych.