Sportowy połów ryb, szczególnie w ostatnich dziesięcioleciach, stał się chyba najczęściej uprawianą formą wypoczynku. Organizacja zrzeszająca wędkarzy liczy miliony członków, a oprócz czystego połowu zajmuje się także hodowlą, selekcją, zarybianiem wód otwartych. Prowadzi też racjonalną gospodarkę rybacką na wodach otwartych oraz ochronę przyrody, rybostanu i łowisk. Nic dziwnego, że coraz liczniejsi wędkarze niemal o każdej porze roku bez względu na pogodę szukają relaksu nad wodą, zaspokajając swoje łowieckie pasje. Co prawda, zmieniły się techniki połowu, unowocześnił sprzęt, lecz dla prawdziwego wędkarza został ten sam cel - ryba, która ma wartość tylko w wodzie, zaś w postaci mięsa jest tylko miłym dodatkiem do przyjemności pobytu nad wodą. Prawdziwego wędkarza na pierwszy rzut oka nie ujrzy się nad wodą, jest on wtopiony w przyrodę, wiedząc, że stanowi jej część. Niestety, zdarzają się też pseudowędkarze, dla których wędka stanowi tylko atrapę, zaś główną atrakcją pobytu nad wodą jest rozłożona na gazecie zakąska, butelka z alkoholem i coś do przepicia. Sypie się "polska łacina", milkną nawet ptaki, a po odjeździe "rybaków" zostaje zdewastowane środowisko i mnóstwo śmieci. W walce z nimi nie pomogą ani straż rybacka, ani żadne zakazy; tu potrzebna jest wrodzona kultura, dobre nawyki wyniesione z domu i szkoły, a także opieka i modlitwa patrona i miłośnika przyrody - św. Franciszka z Asyżu.
Jesteśmy w pełni sezonu urlopowego. Kto raz chwycił wędkę do ręki, zostanie wędkarzem za zawsze. Wyjedziemy na letni wypoczynek, poznamy nowe łowiska, być może zapolujemy na nowe gatunki ryb, poznamy bliżej i zaprzyjaźnimy się z urokliwą polską przyrodą. O łowiskach i specyfice wędkowania w różnych warunkach - w następnych numerach.