1995 ­ "O LUDZI SUMIENIA"

W 1995 r. ma miejsce piąta, najkrótsza papieska pielgrzymka, trwająca niecałe dziesięć godzin. 22 maja Papież przybywa do Polski z Czech, gdzie dwa dni wcześniej rozpoczął swoją 64. zagraniczną podróż apostolską. W planie odwiedzin są trzy miasta: Skoczów, Bielsko-Biała i Żywiec. Podczas tej wizyty Jan Paweł II z rąk Prezydenta Polski przyjmuje najwyższe odznaczenie państwowe ­ Order Orła Białego, nadane mu 3 maja 1993 r. jako pierwszemu Polakowi w III Rzeczypospolitej.
Pierwszym punktem wizyty w Skoczowie ­ miejscu urodzenia Jana Sarkandra, kapłana i męczennika, dzień wcześniej kanonizowanego w Ołomuńcu na Morawach ­ jest spotkanie w ewangelickiej świątyni Świętej Trójcy. Papież, mówiąc o szukaniu dróg ku jedności, przywołuje m.in. toruńskie Colloquium Charitativum sprzed 350 laty, swoisty kamień milowy na szlaku ruchu ekumenicznego w Polsce.
W Bielsku-Białej, gdzie jako metropolita krakowski był bezpośrednio przed wyjazdem na pamiętne konklawe ´78 r., teraz święci marmurową tablicę upamiętniającą jego starszego brata Edmunda (1906-32), lekarza, który podczas pracy w bielskim szpitalu, zaraził się szkarlatyną od pacjenta i zmarł w wieku zaledwie 26 lat. Otrzymuje również honorowe obywatelstwo miasta, podobnie jak za kilka godzin w Żywcu.
Obok modlitewnego spotkania na żywieckim Rynku, gdzie padają papieskie słowa zaniepokojenia z powodu "tendencji zmierzających do programowej laicyzacji społeczeństwa, ataków na Kościół i ośmieszania wartości chrześcijańskich leżących u podstaw 1000-letnich dziejów narodu", punktem kulminacyjnym jest Msza św. w Skoczowie z homilią o znaczeniu i formacji sumienia w życiu człowieka.
Papież, mówiąc o rozwiązywaniu różnorakich problemów społecznych, gospodarczych i politycznych, przed jakimi stoi dziś Polska, wskazuje, iż "najbardziej podstawowym problemem pozostaje zawsze sprawa ładu moralnego, który jest fundamentem życia każdego człowieka i społeczeństwa" . Dlatego stwierdzi, że Polska woła dzisiaj nade wszystko o ludzi sumienia.

1997 ­ "W IMIĘ JEZUSA"

"Przybywam do Was, Drodzy Rodacy, w imię Jezusa Chrystusa ­ Tego, który jest, "wczoraj, dziś i na wieki" (por. Hbr 13,8)". Te słowa, wypowiedziane przez Jana Pawła II na wrocławskim lotnisku, zawierające w sobie motto szóstej podróży apostolskiej do Ojczyzny, zainaugurowały jedenaście dni z Papieżem, od 31 maja do 10 czerwca 1997 r.
Jak zawsze, tak i teraz, będzie wiele wydarzeń i spotkań, m. in. ekumeniczne we wrocławskiej Hali Ludowej, z młodzieżą w Poznaniu czy z przejmującym hołdem polskich górali u stóp krzyża na Giewoncie. Papież nawiedzi sanktuaria: Jasnogórskie, Miłosierdzia Bożego w Łagiewnikach, " Gaździny Podhala" w Ludźmierzu i św. Józefa w Kaliszu; kanonizuje Jadwigę Królową i Jana z Dukli, beatyfikuje zaś s. Bernardynę Jabłońską i s. Marię Karłowską; poświęci też świątynię na Krzeptówkach, będącą wotum za ocalenie z zamachu 13 maja 1981 r.
Jednak cały program tej podróży wyznaczają trzy szczególne etapy. Pierwszy ­ to kongresowy Wrocław. 1 czerwca ­ Niedziela Statio Orbis, która zamyka 46. Międzynarodowy Kongres Eucharystyczny. Przybycie tu Papieża ­ to przede wszystkim oddanie publicznej czci Zbawicielowi i przypomnienie współczesnemu światu, że Jezus Chrystus jest pokarmem przynoszącym człowiekowi prawdziwą wolność.
Dwa kolejne etapy ­ to Gniezno i uczczenie (m.in. z udziałem prezydentów siedmiu krajów Europy Środkowej) 1000. rocznicy męczeńskiej śmierci Patrona Polski ­ św. Wojciecha oraz Kraków z obchodami 600-lecia niezwykle zasłużonego dla kultury Polski i Europy Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie Ojciec Święty spotka się z rektorami wyższych uczelni w Polsce.
Wokół tych trzech etapów zasadniczych osnuty zostaje cały, bardzo bogaty program papieskiej pielgrzymki, którą łączy w jedną całość postać Jezusa Chrystusa. "Pragniemy zaprosić Go do naszych rodzin, do wszystkich miejsc, gdzie przyszło nam żyć i pracować ­ mówi z mocą Papież. ­ Pragniemy Go na nowo zaprosić do naszego wspólnego domu, któremu na imię Polska".