Mówimy tak do kogoś bliskiego, szczególnie kochanego, któremu jak najlepiej życzymy, gdy widzimy, że zagraża mu niebezpieczeństwo. Tak i w dzisiejszej Ewangelii: Piotr Apostoł słyszy, że jego umiłowany Mistrz zapowiada swoje cierpienie i śmierć. Nie zrozumiał tych słów: " Trzeciego dnia zmartwychwstanie". Zrozumiał tylko to, że zamiast sukcesów, na co wskazywały Jezusowe cuda, czeka Go klęska. I stąd całkowite niezrozumienie ze strony Piotra. Jakaż to więc jest owa " Opoka-Skała-Piotr", na której Pan Jezus chce budować swój Kościół? ... A Pan Jezus tę wypowiedź Piotra ocenia bardzo surowo, bo mówi szorstko do niego: "Zejdź mi z oczu, szatanie! Jesteś Mi zawadą, bo nie myślisz o tym, co Boże, ale o tym, co ludzkie".
Możemy z niepokojem postawić pytanie: Pierwszy papież jako " zawada" w Jezusowych planach?... Piotr, jak i inni apostołowie, oczekiwał Kościoła triumfującego, dobrze zabezpieczonego. Podobnie i my dziś chcielibyśmy doświadczać w Kościele obecności Boga potężnego, wszechstronnego, miażdżącego wrogie potęgi. A oto nasz Papież z trudem trzymający się na nogach, z wysiłkiem przemawiający. Odpowiedź prosta: Mocą Kościoła jest duch, a nie ciało.
To prawda, że i my sami wolelibyśmy widzieć siebie w Kościele triumfującym, pełnym blasku. I wtedy patrzymy na Krzyż i może nasuwa nam się pytanie: Czy więc Bóg kocha cierpienie, ból i krew?... Pan Jezus ogołocony ze wszystkiego. Nie miał własnej rodziny: żony, dzieci... nie zostawił żadnych dzieł, które ludziom imponują, nie napisał żadnej książki. Ktoś wtedy patrząc na Niego ­ szczególnie, kiedy umierał na krzyżu ­ mógł powiedzieć: Biedne, zmarnowane życie!
A jednak dwa tysiące lat jest On nie tylko Bratem dla wszystkich, ale prawdziwym Królem nieba i ziemi. Sam mówił o sobie, że nie ma gdzie głowy skłonić, ale powiedział także, że kto straci życie z Jego powodu, ten je znajdzie na wieczność. "Albowiem Syn Człowieczy przyjdzie w chwale Ojca swego razem z aniołami swoimi, i wtedy odda każdemu według jego postępo-wania".