Prawda chrześcijańska jest pociągająca i wymowna właśnie dlatego, iż potrafi nadać kierunek ludzkiemu życiu, głosząc w sposób przekonujący, że Chrystus jest jedynym Zbawicielem całego rodzaju ludzkiego. Orędzie to jest dzisiaj aktualne tak samo, jak na początku chrześcijaństwa, gdy odbywała się pierwsza misyjna ekspansja Ewangelii.

Jan Paweł II - papież

"Anioł Pański" z papieżem. Zachęta do odmawiania Różańca

Do ponownego odkrycia piękna i głębi modlitwy różańcowej wezwał wiernych Jan Paweł II w rozważaniach przed południową modlitwą Anioł Pański w niedzielę 29 września br. Było to ostatnie spotkanie Ojca Świętego z pielgrzymami z Włoch i zagranicy na dziedzińcu jego letniej rezydencji w Castel Gandolfo przed powrotem do Watykanu.
Papież przypomniał, że rozpoczynający się październik pobudza nas do "odkrycia na nowo tej tradycyjnej modlitwy, tak prostej, a przy tym równie głębokiej". "Różaniec jest dokonywaną oczami Maryi próbą rozważania oblicza Chrystusa, (...) dlatego jest modlitwą zakorzenioną w samym sercu Ewangelii, pozostaje w pełnym współbrzmieniu z duchem Soboru Watykańskiego II i doskonale wyraża wskazania, zawarte w moim liście apostolskim Novo millennio ineunte, aby Kościół wypłynął na głębię w nowym tysiącleciu, wychodząc od kontemplowania oblicza Chrystusa" - powiedział Ojciec Święty.
Zaproponował częste odmawianie Różańca przez pojedyncze osoby, rodziny i wspólnoty chrześcijańskie. Zapowiedział też ogłoszenie dokumentu, który pomoże odkryć na nowo piękno i głębię tej modlitwy.
Właśnie modlitwie różańcowej Papież zawierzył wielką sprawę pokoju. Podkreślił, że w obliczu pełnej napięć sytuacji międzynarodowej, szczególnie w Ziemi Świętej, gdy niewiele pomagają różne inicjatywy polityczne, skądinąd konieczne, tylko Bóg może wpłynąć na serca ludzkie, aby wlać w nie na nowo nadzieję na pokój. Bardziej niż kiedykolwiek wcześniej cały świat powinien dzisiaj wołać do Niego o pokój. Właśnie z tego punktu widzenia Różaniec staje się modlitwą szczególnie wskazaną - powiedział Ojciec Święty. Zwrócił też uwagę, że modlitwa ta rozsiewa w odmawiającym ją ziarna dobra, z których mogą wyrosnąć sprawiedliwość i solidarność w życiu jednostkowym i wspólnotowym, w narodach i rodzinach. "Ileż pokoju dałoby się zapewnić w stosunkach rodzinnych, gdyby przyjęło się odmawianie Różańca w rodzinach!" - stwierdził Jan Paweł II.

Jan Paweł II do Polaków

Wraz z 2 tys. rodaków biorących udział 2 października br. w 35. w tym roku audiencji generalnej, Jan Paweł II odśpiewał Czarną Madonnę.
Pierwszą zwrotkę tej pieśni odegrała orkiestra dęta z Koła. Gdy orkiestra przestała grać, okazało się, że Papież nuci pieśń dalej. Wtedy zespół muzyczny chwycił znowu za instrumenty, a do śpiewu przyłączyli się wszyscy obecni Polacy. Na koniec Papież powiedział: "Bóg zapłać! Jak przewidywałem, to z Polski ta orkiestra. Z Koła".
Wśród pielgrzymów z Polski był metropolita krakowski - kard. Franciszek Macharski, metropolita białostocki abp Wojciech Zięba, biskup ełcki Edward Samsel, kapłani diecezji ełckiej i łomżyńskiej oraz grupy parafialne z Gębic, Korfantowa, Wszowa, Trzemeśni i Zawidowa, grupy młodzieżowe z Miechowa i Krakowa, duszpasterstwo księży i sióstr św. Michała Archanioła, polskie misje katolickie z Bochum, Dortmundu i Darmstadt, a także wspomniana orkiestra z Koła. Wszystkich Jan Paweł II pozdrowił słowami: "Szczęść Boże!".

40 lat temu rozpoczął się Sobór Watykański II

11 października 1962 r. rozpoczął się Sobór Watykański II. Jego otwarcia dokonał bł. papież Jan XXIII w Bazylice św. Piotra w obecności 2850 ojców soborowych, w tym kilkunastu z Polski. Owocem Soboru było 16 dekretów dotyczących: liturgii, mass mediów, eklezjologii z mariologią, problemu katolickich Kościołów wschodnich, ekumenizmu, roli biskupa w Kościele, odnowy życia zakonnego, wychowania i kształcenia kapłanów, kwestii religii niechrześcijańskich, wychowania chrześcijańskiego, objawienia Bożego, apostolstwa świeckich, wolności religijnej, misji Kościoła, życia kapłanów i odnalezienia się Kościoła w świecie współczesnym.
Choć minęło już 40 lat od rozpoczęcia Soboru, to jego duch i owoce trwają nadal.
Pierwszym dokumentem soborowym była konstytucja o liturgii. Tu zmiany były tak widoczne, że wzbudziły nawet spore sprzeciwy. Język narodowy, celebrans twarzą do wiernych, rozbudowanie czytań mszalnych, wspólnotowy charakter spotkania... Sobór upowszechnił znajomość Pisma Świętego, ubogacono dzięki temu nie tylko nabożeństwa liturgiczne, ale także wszystkie spotkania poza Mszą św. Wzmógł się ruch biblijny. Stały się możliwe i wskazane wszelkie duszpasterskie oraz teologiczne kontakty międzywyznaniowe. Był to więc z pewnością Sobór orientowany na duszpasterstwo, na wewnętrzną odnowę Kościoła.
Kościół w Polsce przyjął naukę Soboru bardzo poważnie, ale bez pośpiechu. Sobór zbiegł się u nas bowiem z Wielką Nowenną, zrywem duchowym przygotowującym Kościół i naród na jubileusz Tysiąclecia Chrztu Polski. Co jednak ważne, Sobór otworzył przed Kościołem w Polsce możliwości kontaktu z wolnym światem. I chociaż udział biskupów często bywał administracyjnie ograniczany, to nadchodzącej odnowy nie dało się zatrzymać. To na Soborze także kard. Karol Wojtyła z Krakowa dał się lepiej poznać Kościołowi w Polsce i na świecie.

Uznanie cudu za wstawiennictwem matki Teresy

Watykańska Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych uznała cud za wstawiennictwem Matki Teresy. Poinformowało o tym 1 października br. Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej. Obecnie nic już nie stoi na przeszkodzie, by zmarła w 1997 r. założycielka Zgromadzenia Misjonarek Miłości i laureatka Pokojowej Nagrody Nobla została beatyfikowana.
Według informacji Biura Prasowego, ciężko chora na raka Hinduska, gorliwa czcicielka Matki Teresy, została w sposób niezrozumiały dla medycyny całkowicie wyleczona. Wiarygodność jej cudownego uzdrowienia potwierdziła komisja złożona z teologów i lekarzy. Termin beatyfikacji Matki Teresy może zostać ustalony po podpisaniu odpowiedniego dekretu przez Papieża Jana Pawła II. Obserwatorzy liczą, że uroczystość odbędzie się najpóźniej wiosną przyszłego roku.
Proces beatyfikacyjny założycielki Zgromadzenia Misjonarek Miłości jest najkrótszym w najnowszej historii Kościoła. Chcąc umożliwić jak najszybsze ogłoszenie jej błogosławioną, Jan Paweł II wyjątkowo uchylił obowiązujący w Kościele okres pięciu lat, jakie muszą upłynąć od śmierci kandydata na ołtarze do rozpoczęcia procesu beatyfikacyjnego.

Ważne zmiany w Kurii Rzymskiej

1 października br. Jan Paweł II dokonał kilku ważnych zmian w Kurii Rzymskiej. Dotychczasowy przewodniczący Papieskiej Rady ds. Dialogu Międzyreligijnego - 70-letni nigeryjski kardynał Francis Arinze został nowym prefektem Kongregacji Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów na miejsce 77-letniego chilijskiego kardynała Jorge Artura Mediny Esteveza. Z kolei następcą kard. Arinze Papież mianował sekretarza tej dykasterii - 65-letniego angielskiego biskupa Michaela Louisa Fitzgeralda, podnosząc go zarazem do godności arcybiskupiej.
Następcą zmarłego we wrześniu przewodniczącego Papieskiej Rady "Iustitia et Pax" - wietnamskiego kardynała Françoisa-Xaviera Nguyen Van Thuana jest od 1 października 70-letni włoski arcybiskup Renato Martino, dotychczasowy stały obserwator Stolicy Apostolskiej przy ONZ w Nowym Jorku.
Ze stanowiska przewodniczącego Zarządu Dziedzictwa Stolicy Apostolskiej (czyli należących do niej dóbr materialnych; APSA) ustąpił 76-letni włoski kardynał Agostino Cacciavillan, na którego miejsce Papież powołał 65-letniego włoskiego biskupa Attilio Nicorę, emerytowanego ordynariusza Werony i delegata Episkopatu Włoch do spraw prawnych.
Prefekt Kongregacji Biskupów - włoski kardynał Giovanni Battista Re otrzymał nowy kościół tytularny: podrzymską diecezję Sabina-Poggio Mirteto, która dotychczas należała do zmarłego dwa miesiące temu brazylijskiego kardynała Lucasa Moreiry Nevesa.