W związku ze zbliżającą się kanonizacją m. Urszuli Ledóchowskiej, należy przybliżyć jej osobę, szczególnie ludziom młodym. Dlatego wspólnie ze współscenarzystą i współreżyserem Wiesławem Saniewskim podjęliśmy się realizacji filmu dokumentalnego o Matce Urszuli. Narratorką opowieści jest jedna z dziewcząt chóru gimnazjalistów i licealistów z Pniew, prowadzonego przez urszulankę - s. Danielę. Nie konkretyzujemy w obrazie tej narratorki. Po prostu jest jedną z tych młodych osób, które niezwykle przejmująco wykonują pieśń o Matce Urszuli.
Narratorka stawia sobie pytania dotyczące życia i świętości Matki Urszuli. Nie wie o niej wiele. Nie dostrzega w jej życiu niczego nadzwyczajnego, nadprzyrodzonego, z czym kojarzyć by się mogła świętość. Szukając odpowiedzi, robi to niejako w imieniu tysięcy młodych ludzi stojących przed życiowymi decyzjami, poszukujących wzorów do naśladowania.
Postać Matki Urszuli przybliżają nam (także narratorce) m.in. świadkowie epoki, którzy zetknęli się z nią osobiście, zarówno osoby duchowne, jak i świeckie. O jej pracy na rzecz innych, o zaangażowaniu w sprawę odrodzonej Polski, o ekumenizmie, o jej doświadczeniach wychowawczych i nauczycielskich, a także o aktualności postawy i nauk mówią w filmie również ci, którzy jej dzieło kontynuują: siostry zakonne oraz niemal rówieśnice narratorki.
Jestem przekonany, że odkrywając wraz z narratorką "zwyczajną świętość" m. Urszuli Ledóchowskiej, zainteresujemy widza opowieścią o kimś, kto w czasach powszechnego upadku autorytetów bez wątpienia tym autorytetem jest. Kto praktycznie całym swoim życiem odpowiedział na nurtujące - przede wszystkim ludzi młodych - pytania, jak żyć w świecie o rozchwianym systemie wartości i jak znaleźć w nim swoje miejsce.