Uroczystości jubileuszowe

Tegoroczne uroczystości odpustowe ku czci Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gilowie zbiegły się z jubileuszem 70-lecia parafii. Ostatnia niedziela czerwca była dniem uroczystej sumy, odprawionej przez abp. Józefa Życińskiego w asyście proboszczów. Wielu przybyłych gości tworzyło specyficzną atmosferę: dziekan ks. Wincenty Cap, o. Aleksander Banach z Kondrat i s. Helena Łupina z Hoszni Ordynackiej, licznie zgromadzeni kapłani dekanatu turobińskiego, przedstawiciele władzy lokalnej i powiatowej - starosta biłgorajski Czesław Małyszek, wójt gminy Goraj Jan Sowa i wójt gminy Turobin Alfred Sobutka - rodacy parafii. Liturgię uświetnił chór, orkiestra, asysta z udziałem kleryków oraz młodzież pod kierownictwem katechetki. Nad całością czuwała policja okręgu biłgorajskiego oraz OSP Hoszni, Gilowa i Kondrat.

Wśród powitań i podziękowań Ksiądz Arcybiskup poświęcił figury Chrystusa Frasobliwego i Zmartwychwstałego. To wotum odnowionych rzeźb, dzięki hojności prof. dr hab. UMCS Romana Tokarczyka (rodaka z Gródek) przypomniało, że należymy do Chrystusa. Wielu emocji i wzruszeń dostarczyło odznaczenie, którym Metropolita uhonorował miejscowego organistę Eugeniusza Czubę. Medal "Lumen Mundi" to zaszczyt i nagroda za 70 lat pracy artystycznej, pomoc przy renowacji kościoła oraz swoistego rodzaju symbol współpracy laikatu z duchownymi. Uroczystości zakończono wystawieniem Najświętszego Sakramentu, litanią do Serca Pana Jezusa, procesją i błogosławieństwem.

Historia parafii

Jubileusz stanowi doskonałą okazję, by przybliżyć historię gilowskiej parafii. W 1929 r. zaczęto tu tworzyć samodzielny ośrodek duszpasterski. W tym samym roku proboszcz z Czernięcina, ks. Józef Czarnecki, z polecenia ordynariusza lubelskiego, rozpoczął budowę kościoła. Już w Boże Narodzenie 1930 r., w prowizorycznym budynku, odprawiono pasterkę. Parafię w 1932 r. erygował bp Marian Fulman. Powstała ona z podziału parafii Goraj i przyłączenia wsi Gródki z parafii Turobin. Uposażenie stanowiła ziemia z ogólnych pastwisk w Gródkach, Hoszni i przy kościele w Gilowie. Równocześnie założono cmentarz. Obecnie istniejące budynki gospodarcze i plebania powstały po II wojnie światowej. Na terenie parafii działały liczne kółka różańcowe, tercjarstwo i inne stowarzyszenia kościelne. Parafialne archiwum przechowuje komplet ksiąg i innych dokumentów od 1940 r.

Do barwniejszych postaci, które wpisały się w historię gilowskiej parafii należy ks. Józef Telakowski. Parafianie, z pokolenia na pokolenie, przekazują opowieść o tym, jak ks. Józef, podczas drugiej wojny światowej, dzięki gościnności okazanej niemieckim żołnierzom ocalił życie 50-ciu mężczyznom. Natomiast historia obrazująca duchowość proboszcza mówi o tym, jak po ucieczce do lasu - na skutek ostrzału - opuszcza on bezpieczną kryjówkę tylko po to, aby zdobyć swój brewiarz.

***

Parafia pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gilowie położona jest na obrzeżach naszej archidiecezji przy trasie Lublin - Przemyśl. Piękny krajobraz i cisza zachęcają do odpoczynku, dają komfort psychiczny, a zróżnicowanie terenu zachęca do uprawiania sportu.