Środki komunikacji społecznej odgrywają dzisiaj rolę kluczową. Kształtują opinię publiczną, przy czym nieustannie dokonuje się w nich wymiana informacji, idei i wartości. Obecność ewangelicznego orędzia w mass mediach jest jednym z duszpasterskich priorytetów Kościoła. W związku z tym istnieje pilna potrzeba tworzenia instytutów naukowych, których celem byłaby chrześcijańska refleksja nad rzeczywistością mediów. Powstawanie takich instytutów uzasadnia konieczność formacji dziennikarzy katolickich jako „ewangelizatorów medialnych”. Tę aktualną i ważną problematykę podejmuje ks. prof. dr hab. Antoni Lewek w swej najnowszej książce pt. „Podstawy edukacji medialnej i dziennikarskiej”.
Na polskim rynku wydawniczym publikację tę można określić jako pionierską. Wskazuje na to nie tylko sposób prezentacji problematyki związanej ze środkami komunikacji społecznej, lecz również źródłowa synteza nauki Kościoła związanej z mass mediami.
Autor prezentuje ewolucje postawy Kościoła wobec mediów, począwszy od „ostrożnej akceptacji” po ich dowartościowanie od czasów Soboru Watykańskiego II. Zainteresowanie to zaowocowało powstaniem nowej dyscypliny naukowej, określanej jako teologia środków masowego przekazu, a także coraz pełniejszym wykorzystaniem mediów w nowej ewangelizacji.
Treść książki została podzielona na dwie części. W pierwszej autor opisuje powstanie i rozwój Instytutu Edukacji Medialnej i Dziennikarstwa na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. W ramach problematyki Kościół a media obok wskazań soborowych przytacza nauczanie papieży o środkach masowego przekazu oraz o dziennikarstwie. Zamieszcza uwagi Katechizmu Kościoła Katolickiego o mediach, jak również instrukcje kongregacji watykańskich oraz Papieskiej Rady ds. Środków Społecznego Przekazu. Część pierwszą kończy synteza nauczania Episkopatu Polski o mediach oraz zalecenia II Polskiego Synodu Plenarnego.
W części drugiej autor opracował obszerny wykaz prac dyplomowych o tematyce medialnej i dziennikarskiej. Prace te powstały w głównych ośrodkach teologicznych w Polsce. Został tu również zamieszczony katalog publikacji katolickich o środkach komunikowania i dziennikarstwie oraz wykaz periodyków związanych z dziennikarstwem, mediami, reklamą i marketingiem. Tę część książki kończy aneks dotyczący możliwości i oferty studiów w Instytucie Edukacji Medialnej i Dziennikarstwa UKSW.
Lektura omawianej pozycji rodzi refleksję, iż obustronna korzystna współpraca Kościoła z mediami może ubogacić zarówno misję ewangelizacyjną, jak i same środki przekazu. Właściwa Kościołowi mądrość może uchronić mass media przed ucieczką od prawdy i odpowiedzialności. Natomiast media mogą pomóc Kościołowi lepiej porozumiewać się z ludźmi, w sposób przekonujący, a nawet porywający.
Książka jest zaadresowana do studentów uniwersytetów katolickich, wydziałów teologicznych i seminariów duchownych jako naukowo-dydaktyczna pomoc w przygotowaniu prac dyplomowych w oparciu o źródła nauki Kościoła i publicystyki katolickiej.
Należy dodać, że członek Rady Episkopatu Polski ds. Środków Społecznego Przekazu - bp dr Adam Lepa zaznacza, iż książka ks. prof. dr. hab. Antoniego Lewka „może się też okazać pomocna tym ludziom mediów, którzy pragną doskonalić swoje kwalifikacje zawodowe, postawy etyczne i działalność dziennikarską”.

Antoni Lewek. „Podstawy edukacji medialnej i dziennikarskiej”.
Wydawnictwo Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Warszawa 2003, ss. 473; ul. Dewajtis 5, 01-815 Warszawa.