Były przewodniczący Komitetu Informacji Europejskiej minister Ryszard Czarnecki mówił, że: "(...) rząd w przygotowaniach do integracji z UE będzie w większym niż dotychczas stopniu uwzględniał potrzebę konsultacji i akceptacji społecznej". Należy więc sądzić, że zwłaszcza teraz słowo "Nie" będzie odbierane i odczytywane przez obecny rząd z właściwą powagą, zainteresowaniem i zrozumieniem. Trzeba jasno powiedzieć, że wśród osób zainteresowanych ekologią w zakresie rolnictwa, zdrowej żywności, naturalnymi metodami upraw, agroturystyką jest wielu eurosceptyków mówiących między innymi o możliwości zaniku małych rodzinnych gospodarstw, a przez to o ewentualnym wzroście bezrobocia na wsi i negatywnych kompromisach polskiej wsi i zmianach społecznych. Zbyt często pojawia się już konieczność kosztownych kompromisów polskiej wsi w konfrontacji w postanowieniami Unii.

Sprawy te powinny być szczególnie bliskie naszemu rolniczemu regionowi kraju, który również z tego powodu zyskał sobie miano Polski " B", czyli Polski gorszej. Mówi się jednak, że dla UE jesteśmy atrakcyjnym partnerem, chociaż z niezbyt odpowiadającym im poziomem rozwoju gospodarczego, technologii i ogólnym poziomem życia. Należy jednak pamiętać, że Polska to kraj o dość dużym potencjale ekonomicznym i ludnościowym zbyt często i długo traktowanym jako przysłowiowy "smaczny kąsek" . Zjawisko eurosceptyzmu, z różnych powodów, widoczne jest również w społeczeństwach innych krajów Europy. W Polsce większość promotorów UE uważa, że wśród jej przeciwników są ludzie o niskim poziomie wykształcenia i podobnym poziomie intelektualnym, żyjący w środowiskach tradycyjnie zamkniętych, zamieszkujący obszary o słabym poziomie urbanizacji i rozwoju gospodarczego. Ogólnie biorąc, eurosceptycy to ludzie widzący tylko zagrożenia na pojawiającej się drodze do sukcesu. Perspektywy zmian budzą wśród nich obawy i niechęć z powodu przyzwyczajenia do tradycyjnego sposobu życia. Ponoć właśnie ta część ludności jest manipulowana ogólnikami, demagogią, nadużywaniem argumentacji patriotycznej, religijnej itd. Jest to obraz ludzi drugiej kategorii - niewiele wiedzących, niewiele myślących, niewiele rozumiejących, bezpodstawnie przeciwnych zjednoczeniu. Dla tego niezbyt, jak widać, interesującego grona oponentów trzeba też zaliczyć członków wielu organizacji pozarządowych, krytycznie widzących mariaż Polski z Unią. Są to: Stowarzyszenie na Rzecz Ekologicznego i Rolniczego Rozwoju, Fundacja "Partnerstwo dla Środowiska", Franciszkański Ruch Ekologiczny, Narodowa Fundacja Ochrony Środowiska, Społeczny Instytut Ekologiczny, Centrum Prawa Ekologicznego itd. Organizacji wskazujących na możliwość zagrożenia środowiska naturalnego jest w Polsce około dwudziestu. Dzisiejsze " za" i "przeciw" może z biegiem czasu posługiwać się jeszcze innymi argumentami, historii nie można zaprogramować. Czas pokaże, ile prawdy było po każdej ze stron; szkoda tylko, że rachunki będziemy jak zwykle płacili wszyscy - czyli cały naród.