Jakoś tak dziwnie się składa, że im bliżej do majowego akcesu (więc do formalnej rezygnacji z suwerenności państwowej) - tym silniejsze procesy dezintegracyjne dotykają SLD. Czy to przypadek, czy raczej „niewidzialna” ręka Brukseli, Berlina i Paryża?... Faktem jest, że premier Miller coraz mniej wygląda na przywódcę rządzącej formacji, coraz bardziej natomiast na „cichego” likwidatora SLD. Wydaje się, że losy SLD są już przesądzone (rychły rozpad), a polityczna gra toczy się już tylko o to, czy jeszcze rząd Millera obsadzi tysiące urzędniczych posad, związanych z majowym akcesem - czy też uczyni to już jakiś inny rząd, bardziej „sterowny” wobec Brukseli, Berlina i Paryża.
Znamienny to fakt, że Platforma Obywatelska wskazała na Samoobronę jako najbardziej „niebezpieczne dla Polski” - w dodatku „barbarzyńskie” - ugrupowanie polityczne. Tymczasem nie wydaje się, aby Samoobrona, która jeszcze nie rządziła, była bardziej „niebezpieczna” i „barbarzyńska” niż spadkobierca PZPR - SLD... Określając tak Samoobronę, Platforma Obywatelska najwyraźniej toruje sobie drogę do przyszłej koalicji z kolejnym „reformatorskim” wcieleniem SLD, jakie objawić się może po spodziewanym rozpadzie. Czy to „nowe, reformatorskie wcielenie” będzie zarazem kołem ratunkowym dla Unii Wolności? Czas pokaże; obecność panów Borowskiego i Celińskiego w „grupie rozłamowej” może wskazywać na taki właśnie rozwój wydarzeń. Tymczasem niemalże „rzutem na taśmę” w ostatniej przedakcesyjnej chwili - na wniosek katolicko-narodowego koła poselskiego p. Macierewicza - Sejm podjął w nocy z 11 na 12 marca uchwałę, według której żadne międzynarodowe sądy nie będą władne rozstrzygać spraw majątkowo-odszkodowawczych dotyczących polskiej własności na Ziemiach Zachodnich. Rzecz znamienna - wielkonakładowe media nie poinformowały o tej uchwale ani nazajutrz, ani dnia następnego... Czyżby chciano w ten sposób ukryć przed opinią publiczną ów piękny rejtanowski gest niepodległościowej prawicy? Piszę „rejtanowski gest”, gdyż po majątkowym akcesie wspomniana uchwała nie będzie miała większego znaczenia prawnego. Po akcesie ustawodawstwo unijne będzie miało pierwszeństwo przed ustawodawstwem krajowym. Uchwała Sejmu nie jest ustawą - jest co najwyżej wiążącą rząd polski dyrektywą, i to obowiązującą tylko do chwili formalnego akcesu. Mimo to trzeba docenić jej znaczenie, zwłaszcza w kontekście październikowej deklaracji prezydenta Kwaśniewskiego, który sprawę niemieckich żądań odszkodowawczych uznał... za nadal otwartą.
Tymczasem na łamach prasy (GW, 10 marca) wypowiedział się dyrektor departamentu prawnego w Ministerstwie Skarbu Państwa - p. Ryszard Tupin. Pisze on: „Wszystko wskazuje na to, że z chwilą wejścia do UE zostaniemy narażeni na ryzyko wypłaty odszkodowań, których nie będzie w stanie udźwignąć budżet państwa. Nie mówię o roszczeniach zabużańskich czy reprywatyzacyjnych, które z trudem, ale może uda się zaspokoić w oparciu o ustawodawstwo krajowe, unikając ingerencji trybunałów międzynarodowych. Dużo bardziej niebezpieczne dla finansów publicznych mogą się okazać roszczenia Niemców wysiedlonych z Ziem Zachodnich”. Autor postuluje następnie utworzenie Prokuratorii Generalnej jako organu reprezentującego Skarb Państwa w sprawach roszczeń majątkowych; przypomnijmy, że pomysłu tego nie udało się zrealizować rządowi Jana Olszewskiego. Przypomnijmy wreszcie, że wiele razy na łamach Niedzieli podejmowaliśmy w tonie ostrzegawczym sprawę możliwych niemieckich żądań odszkodowawczych, co jakże często narażało piszących o tym autorów na padające z lewej strony medialnej zarzuty, iż „psujemy proces integracyjny” albo „niepotrzebnie straszymy” czytelników... Tymczasem zarówno wspomniana uchwała Sejmu, jak i cytowany tekst oficjalnego przedstawiciela Ministerstwa Skarbu nie pozostawiają już w tej sprawie żadnych wątpliwości.
Przypomnijmy też, że roszczenia niemieckie nie są jedynymi bezpodstawnymi roszczeniami majątkowymi, zgłaszanymi pod adresem Polski. Żądania takie zgłaszają też niektóre środowiska żydowskie w Ameryce, stojące najwyraźniej na kuriozalnym stanowisku dziedziczenia rasowego. Wydaje się, że akces Polski do UE i wobec tych żądań raczej osłabi pozycję Polski jako państwa (już od maja) niesuwerennego.