W sobotni wieczór 9 września br. Teatr "Logos" zainaugurował nowy sezon artystyczny. Trzynasty rok działalności sceny istniejącej przy kościele Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Łodzi otworzyła premiera Salome wg Oskara Wilde´a w tłumaczeniu Antoniego Libery. Przedstawienie wyreżyserował Bogusław Kierc, który zajął się także opracowaniem tekstu. Choreografię do muzyki Jacka Wierzchowskiego ułożyła Ewa Wycichowska. Scenografię zaprojektowała Danuta Kierc. Dyrektor teatru ks. kan. Waldemar Sondka przed rozpoczęciem spektaklu jak zwykle serdecznie powitał premierowych gości wypełniających widownię " Logosu".

Z Ewangelii wg św. Mateusza, a przede wszystkim z Dobrej Nowiny podanej przez św. Marka wynika, iż Herodiada poślubiła swego stryja Heroda Filipa, któremu urodziła córkę Salome. Porzuciwszy męża, ze względów ambicjonalnych związała się z Herodem Antypasem, bratem prawowitego małżonka. Jan Chrzciciel publicznie napiętnował Herodiadę, za co został uwięziony w twierdzy Macherontu. Podczas uczty urodzinowej Antypasa, Herodiada wykorzystała niezwykle zmysłowy występ Salome, aby wspólnie z nią uzyskać od tetrarchy wyrok skazujący Proroka na ścięcie.

Nowotestamentalne relacje ukazujące okoliczności śmierci Jochanaana inspirowały niejednego autora. Gustaw Flaubert, mistrz prozy francuskiej nakreślił fascynującą wersję przytoczonych zdarzeń, uwypuklającą ich podłoże polityczne. Oto żądna władzy, podstępna i mściwa kobieta manipulując własną córką, nakłania urzeczonego tańcem pasierbicy Heroda do zamordowania świętego męża. Takie ujęcie wydarzeń zdaje się przejrzyście korespondować z duchem ewangelicznej opowieści spisanej przez św. Marka.

Wizja tej biblijnej historii, będąca tworem swoiście pokomplikowanej literackiej wyobraźni Oscara Wilde´a, istotnie mija się z przekazem natchnionego autora. Angielski prozaik, poeta i dramaturg w swej sztuce wprowadził motyw gwałtownej namiętności Salome do Jana. W imię zaspokojenia tego silnego uczucia powabna tancerka skazuje Proroka na śmierć.

Dzięki dogłębnie przemyślanej, wrażliwej reżyserii wspartej inwencją choreografa, a także szlachetną prostotą ujęcia scenograficznego Widleowska wizja przybrała w "Logosie" wysmakowany kształt sceniczny, uderzający logiczną kompozycją sytuacji, trafnym rozłożeniem dramatycznych napięć oraz sugestywnym aktorstwem. Szczery podziw wzbudzały dopracowane w każdym szczególe role Luizy Łuszcz (Salome), Jolanty Kowalskiej ( Herodiada), Marka Targowskiego (Herod). Twórczy wysiłek trojga artystów miał ten wyjątkowy walor, iż jasno odzwierciedlał kontrast między czystym, ascetycznym światem wtrąconego do lochu Jochanaana, a zanurzoną w moralnym rozkładzie, dekadencką rzeczywistością dworu judejskiego tetrarchy. Ekstatyczny taniec Salome, działając odurzająco na zmysły Antypasa, zapowiadał nieuchronnie zbliżający się tragiczny finał.

Zrealizowane z godną uznania perfekcją zadania trzech posłańców, doskonale dynamizowały rytm spektaklu. Ponadto bogate w teologiczne treści kwestie Marka Kasprzyka, Piotra Rommla i Łukasza Żelazowskiego zwracały uwagę na obecność Kogoś, kto czyni cuda, uzdrawia chorych, a nawet wskrzesza zmarłych. Właśnie ta milcząca, lecz doskonale wyczuwalna obecność Chrystusa była szczególną wartością Logosowej premiery, przydającą pracy całego zespołu mistycznego piękna i mocy. Wstrząsającym zamknięciem przedstawienia, budzącym jednak mieszane odczucia, była scena, w której Salome tuli w ramionach odciętą głowę Jana...

Gorące brawa, wiązanki kwiatów, podziękowania i gratulacje zwieńczyły rozpoczęcie kolejnego sezonu w "Logosie".

* * *

Teatr "Logos" w Łodzi: Salome według Oskara Wilde´a w tłumaczeniu Antoniego Libery. Opracowanie tekstu i reżyseria Bogusław Kierc. Choreografia Ewa Wycichowska. Scenografia Danuta Kierc. Muzyka Jacek Wierzchowski. Premiera 9 i 10 września 2000 r.