15 sierpnia to święto podwójne - Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny tradycyjnie obchodzone w Polsce jako święto Matki Bożej Zielnej oraz Dzień Wojska Polskiego. 15 sierpnia zwany jest też dniem Cudu nad Wisłą. Określenie to oznacza odparcie przeważającej siły bolszewików spod Warszawy przez polskich żołnierzy w 1920 r. Polska, która rozpoczęła porządkowanie swego domu po blisko 123 latach niewoli, znalazła się u progu kolejnej katastrofy. Istnienie młodego państwa polskiego było zagrożone. Jedyny ratunek upatrywano w Bożej pomocy za wstawiennictwem Maryi. I zdarzył się cud. Bóg tchnął ducha walki w swój chrześcijański naród, by ten odrodził się moralnie i duchowo. Naród o własnych siłach, bez wsparcia z zewnątrz, ale pokrzepiony ufnością w Miłosierdzie Boże zjednoczył się w imię walki z bolszewikami. Unosząca się nad nim wizja komunizmu i okupacji sowieckiej zmobilizowała polskie społeczeństwo do aktywnego oporu. W szeregi wojska polskiego ochotniczo wstępowali i młodzi i starzy, by w efekcie stanowić 900-tysięczną armię. Politycy i wojskowi - Piłsudski, Sikorski, Rozwadowski, Rydz-Śmigły, Heller - solidarnie stanęli po jednej stronie barykady. Wymodlone zwycięstwo nadeszło w święto Najświętszej Maryi Panny. Była to pierwsza od ponad dwustu, od czasu bitwy pod Wiedniem, wiktoria oręża polskiego. Nie powiódł się szaleńczy plan władz Rosji Sowieckiej, które ponad trupem białej Polski chciały rozniecić swoją obłędną ideę światowej rewolucji.

Uroczystości patriotyczne w Łomży 15 sierpnia br. rozpoczęła odprawa stanów osobowych jednostek wojskowych garnizonu Łomża i pocztów sztandarowych przy pomniku żołnierzy 33. Pułku Piechoty. Stacjonujący w Łomży od 1918 r. 33. Pułk Piechoty wsławił się wieloma bitwami, które okupiono życiem 387 żołnierzy z łomżyńskiej formacji. Dwudziestu pięciu z ocalałych odznaczono Orderem Virtuti Militari i Krzyżem Walecznych. W pamiętnym roku 1920 marszałek Piłsudski udział łomżyńskiego Pułku określił komentarzem: "Nie byłoby tego Cudu nad Wisłą, gdyby wcześniej nie było cudu nad Narwią". Zgromadzeni przy pomniku łomżanie byli świadkami wręczania aktów nominacji i wyróżnień zasłużonych żołnierzy. Po Apelu Poległych wysłuchali wystąpień zaproszonych gości. - Polscy żołnierze nie tylko są obecni w różnych misjach pokojowych, ale w obecnej rzeczywistości giną lub zostają ranni, walcząc o sprawiedliwość i demokrację innych narodów - zaznaczył marszałek województwa podlaskiego Sławomir Zgrzywa, kierując słowo do obecnych na uroczystości harcerzy, których określił mianem spadkobierców tradycji 33. Pułku Piechoty.

Budynki z czerwonej cegły, zajmowane przez kolejne roczniki wojska tworzą charakterystyczny pejzaż miasta. Przez całe powojenne dziesięciolecia żołnierze z Łomży troszczyli się o właściwy poziom techniczny zaplecza logistycznego okręgu wojskowego. Szczycili się opinią najlepszych specjalistów remontowych taboru kołowego i wozów bojowych - przypomniał prezydent Łomży. W ostatnich latach polskie wojsko przechodzi ciężki okres restrukturyzacji, by dostosować się do wymogów Nato. Działania te budzą u wielu wojskowych frustrację i niepokoje w związku z likwidowaniem znacznej części jednostek wojskowych, i co się z tym wiąże, utratą lub zmianą miejsc pracy, tak jak to stało się z jednostką w Czerwonym Borze. Na szczęście po niepewnych latach co do przyszłości łomżyńskiej jednostki nastąpiło ponowne zwarcie zielonych szyków. Obecnie w Łomży stacjonują cztery formacje: pierwszy batalion remontowy, jednostka wojskowa, wojskowa komenda uzupełnień i wojskowa administracja koszar.

Po części patriotycznej nadeszła pora na część dziękczynną. Żołnierze z garnizonu Łomża oraz zaproszeni goście przybyli do łomżyńskiej katedry, by uczestniczyć we Mszy św. sprawowanej pod przewodnictwem biskupa łomżyńskiego Stanisława Stefanka. Wraz z Pasterzem diecezji modlitwy do Boga w intencji polskich żołnierzy zanosili księża sprawujący posługę w wojsku: mjr Jan Mrowca - kapelan łomżyńskiego garnizonu, o. mjr Bogdan ze Zgromadzenia Ojców Kapucynów oraz kapłani pracujący poza granicami kraju. Podczas Eucharystii pięciu z młodych żołnierzy przyjęło z rąk bp. Stanisława Stefanka sakrament bierzmowania.

W okolicznościowej homilii Biskup Stanisław powrócił do istoty uroczystości Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Nawiązując do ewangelii św. Jana opisującej to niezwykłe wydarzenie, podkreślił opiekę Maryi nad każdym życiem ludzkim. Kaznodzieja zaznaczył, że szatan, który z przypowieści Janowej chce zabrać mające narodzić się Dziecię, także współcześnie znajduje współpracowników - tych, którzy niszczą życie ludzkie, wywołując niepokoje i wojny. Wojna to dzieło szatana skierowane przeciwko człowiekowi: "Agresja wobec ludzkiego pokolenia, nienawiść, ciągle obowiązuje jako sposób na rozwój historii, a zwłaszcza na przysporzenie bogactw. Nienawiść z punktu widzenia strategicznego jest ciągle reklamowana jako najbardziej oszczędne i skuteczne narzędzie w dokonywaniu zwycięstw". Na zakończenie swego wystąpienia Ksiądz Biskup skierował, nie tylko do nowo bierzmowanych, naukę, by pamiętali o Mszy św., o sakramentach i sprawach Kościoła w Polsce, bo tylko wówczas z nadzieją i spokojem będą mogli patrzeć w przyszłość.

Na zakończenie Eucharystii każdy z nowo bierzmowanych otrzymał w darze krzyż - symbol Chrystusa i znak przynależności do Jego Kościoła. Krzyże poświęcił Pasterz diecezji wraz z przyniesionymi przez wiernych darami z łąk i pól: ziołami, zbożami i kwiatami ku czci naszej szczodrej w łaski Opiekunki - Matki Bożej Zielnej.