Szczególnym przejawem macierzyństwa i opieki Maryi w stosunku do rodzaju ludzkiego są miejsca modlitwy, kultu, rozmyślania i kontemplacji, w których Matka Boża spotyka się z ludźmi, domy, w których mieszka. Takich miejsc i domów jest wiele. Ich wyliczanie można rozpocząć od przydrożnych kapliczek, w których jaśnieje obraz Bogurodzicy, od kaplic i kościołów ku Jej czci. Są jednak i takie miejsca, w których ludzie szczególnie żywo i mocno odczuwają obecność kochającej Matki. Miejsca te niejednokrotnie działają jak magnes, przyciągając do siebie ludzi z daleka. Zasięg ich bywa różny: w obrębie diecezji, kraju, a czasem spoza jego granic, z różnych innych państw i kontynentów. Są to sanktuaria maryjne, których rola na polskiej ziemi była jakże ważna na przestrzeni burzliwych wieków historii.

W miejscach tych wypełnia się szczególny testament ukrzyżowanego Chrystusa: "Niewiasto, oto syn Twój - oto matka Twoja" (por. J 19, 27). Dzięki temu człowiek czuje się oddany i zawierzony Matce i przychodzi do Jej stóp. Otwiera przed Nią serce i potrafi mówić Jej o wszystkim, o sprawach trudnych i łatwych, własnych i obcych, o sprawach rodzin, społeczeństw, narodów, całej ludzkości. Dlatego sanktuaria maryjne stanowią jakby "kamienie milowe ustawione na ziemi dla oznaczania czasów naszej drogi na ziemi: one pozwalają na pokrzepiającą przerwę w podróży, by przywrócić nam radość i pewność podróży, razem z siłą, by iść naprzód; jak oazy na pustyni, stworzone dla zaofiarowania wody i cienia" (Jan Paweł II). W tych to miejscach dusza jakby spontanicznie przechodzi do kontemplacji, do rozmowy z Bogiem, do pogłębienia sensu naszej ziemskiej pielgrzymki, do wzniesienia się ponad poziom codziennych trosk, problemów, smutków, aby stanąć bliżej wobec rzeczywistości tych dóbr i wartości, które nigdy nie przeminą.

Obecność cudownego obrazu Matki Bożej Charłupskiej - Księżnej Sieradzkiej jest naznaczona od ponad 300 lat rozlaniem szczególnych łask na mieszkańców ziemi sieradzkiej i licznych pielgrzymów. Kult Matki Najświętszej w tym regionie stanowił od dawna i wciąż stanowi źródło nieprzezwyciężonej mocy. Jest to dla nas kolejne zadanie pielęgnowania i rozwijania różnorakich darów, które za Jej pośrednictwem otrzymaliśmy. Jest to także obowiązek dawania nieustannego świadectwa i modlitwy za tych, którzy są niejednokrotnie wyzyskiwani, których dosięga zło we wszelkiej postaci, a zwłaszcza tych, którzy powiększają grono bezrobotnych.

8 września br. minie 65 lat od momentu ukoronowania wizerunku Charłupskiej Pani koronami papieskimi. Tradycyjnie święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny będzie w Charłupi dniem odpustu i zarazem regionalną uroczystością ku czci Matki Bożej. Będzie to kolejna manifestacja i świadectwo wiary, że mimo rozlicznych problemów, trosk możliwe jest bezgraniczne zaufanie Bogu - wzorem Bożej Rodzicielki. Konieczne jest to właśnie teraz, kiedy wiara staje się niemodna, lansuje się zabobony, kwestionuje autorytety moralne. A Ojciec Święty Jan Paweł II w liście Novo millennio ineunte właśnie Maryję nazwał "Gwiazdą nowej ewangelizacji". Zatem teraz konieczne jest synowskie oddanie ludu swojej Pani.

Uczynią to zapewne mieszkańcy sieradzkiej ziemi 8 września br. podczas uroczystości odpustowych w Charłupi Małej. Niech na tym modlitewnym spotkaniu nie zabraknie nikogo, komu bliskie jest chrześcijaństwo i Maryja jako Jutrzenka i Przewodniczka na drodze życia. Ubogaceni spotkaniem z Maryją, mimo wielu trosk i problemów, jakie przeżywamy każdego dnia, będziemy mogli z nadzieją wkraczać w nowy czas trzeciego tysiąclecia, czas wyzwań moralnych, czas dawania świadectwa, czas ewangelizacji, czas dążenia ku jedności wszystkich chrześcijan.