Piękne są stopy pielgrzymów idących do Matki,
Wiatr śpiewa o nich głośno przezabawny koncert,
Deszcz usłużnie zmyje pył piaszczystej drogi,
Słońce zaś wysuszy jak kwiaty na łące.

Kiedy idą razem w radosnej gromadzie,
Zostawiwszy ciężar czasu codziennego,
Aniołowie zgrzani od upału sierpnia
Przestawiają zwrotnice życia niezwykłego.

Rzekłbyś, że czas się cofnął, idą za Chrystusem,
Zasłuchani w Słowo, które serca karmi,
Chleb zaś przemieniony zasila ich dusze,
Czują się szczęśliwi w Piotrowej Owczarni.

Każdy dzień przybliża do Matki Najświętszej,
Serca przeorane trudem, żarem, potem
Mówią o miłości, która wszystko zmienia,
By przed Jej Obrazem stać się żywym wotum.

Ze zbioru: Spojrzeć z bliska w oblicze Matki, Biblioteka „Niedzieli”, Częstochowa 2004 r.