Urodził się w 1386 r. Z wykształcenia był prawnikiem. Studiował prawo w Perugii. W 1412 r. został burmistrzem tego miasta. Czasy, w których przyszło mu pełnić służbę publiczną, nie były łatwe. Z jednej strony liczne wojny burzyły porządek i siały zniszczenie, z drugiej – nasilały się liczne epidemie, w wyniku których wymierały całe miasta. Również sytuacja Kościoła nie była prosta, głównie za sprawą pojawiania się kolejnych antypapieży. Jan Kapistran za swoją publiczną działalność został uwięziony i przetrzymywany jako więzień polityczny. Przetrzymywano go w okrutnych warunkach. W czasie tej wielkiej, życiowej próby przeżył nawrócenie. Zapragnął oddać całe swoje życie Bogu i poświęcić się głoszeniu Ewangelii. Po wyjściu z więzienia jeździł przez całą Perugię na ośle, siedząc tyłem. Na głowie miał papierową czapkę z wypisanymi grzechami. Chciał w ten sposób odpokutować za swoje dotychczasowe przewinienia. Wstąpił do Franciszkanów i w zakonie przyjął święcenia kapłańskie. Jako kapłan zasłynął z głoszenia kazań w całej Europie, był także w Polsce. Głosił Ewangelię z wielką mądrością i mocą. Ogromna liczba słuchaczy jego kazań przeżywała nawrócenie i odnawiała swoje relacje z Bogiem. Zmarł w 1456 r. wskutek panującej, powojennej epidemii.