Po opublikowaniu na naszych łamach wiersza Do sosny polskiej otrzymaliśmy wiele listów i pytań w sprawie autorstwa tego utworu. W 17. numerze Niedzieli (z 24 kwietnia br.) na s. 21 zamieściliśmy wyjaśnienie, że autorem wiersza nie jest Ojciec Święty Jan Paweł II, lecz XIX-wieczny, mieszkający na emigracji poeta Stefan Witwicki. Ostatnio otrzymaliśmy list z Oddziału Informacji Naukowej i Katalogów Biblioteki Jagiellońskiej. Jego autorzy nadesłali obszerną, popartą odwołaniami do licznych źródeł literackich, informację dotyczącą utworu, którego pełny tytuł brzmi Do sosny polskiej, znalezionej w jednym z ogrodów w Chatenay. Wdzięczni za tę korespondencję, przytaczamy najważniejsze fragmenty.
„Twórcą utworu jest Stefan Witwicki (1801-47), poeta, który w wieku 30 lat dobrowolnie udał się na emigrację i osiedlił we Francji. Wiersz po raz pierwszy opublikowano anonimowo w zeszycie 1. Wieczorów pielgrzyma (Paryż 1833). Następnie wydrukowano go w zbiorku Witwickiego: Poezje biblijne, piosenki sielskie i wiersze różne, Paryż 1836 s. 331-332. Wspomniane w podtytule drzewo znalezione w Chatenay (obecnie dzielnica Paryża lub - jak podają inni - miejscowość o tej nazwie w pobliżu miasta Poitiers) stało się dla autora inspiracją do napisania tego dziś tak popularnego utworu.
Wiersz nie miał szczęścia - w przeszłości jego autorstwo było przypisywane Adamowi Mickiewiczowi, i to przez tak wybitnych badaczy literatury, jak Wiktor Gomulicki, Antoni Pietkiewicz (pseud. Adam Pług), Bogusław Kraszewski; muzykę ułożył Napoleon Orda. Jako wiersz Mickiewicza opublikowany został w czasopismach Przyjaciel Dzieci 1886 nr 35 s. 410-411 i Wieczory Rodzinne 1901 nr 47 s. 370. Podobno ukazał się również w Noworoczniku dla Polek na rok 1862, w artykule Kilka słów o rodzinie Adama Mickiewicza.
Zaprezentowany utwór pojawił się i zaczął krążyć w ręcznych i powielanych odpisach w 1985 r. jako dzieło Jana Pawła II. Przekonanie, że autorem jest Ojciec Święty, sprawiło, że w następnych latach tekst wiersza trafił na łamy czasopism polonijnych kilku kontynentów. (...)
Uznanie wiersza wyszło poza literaturę. Muzykę do wiersza stworzył polonijny kompozytor Józef Czyż. (...) Godzi się, by sylwetka i poezje Stefana Witwickiego zostały wydobyte z zapomnienia. Był wartościowym przedstawicielem emigracyjnej poezji romantycznej, bliskim przyjacielem m.in. Mickiewicza, Chopina, Brodzińskiego, Mochnackiego, w ostatnim okresie życia ciężko chorował, zmarł w Rzymie, gdzie planował wstąpienie do Zakonu Braci Zmartwychwstańców. (...)”.
List podpisali: Ewa Bąkowska i Sebastian Grudzień - bibliotekarze Oddziału Informacji Naukowej i Katalogów Biblioteki Jagiellońskiej.