Niektórzy emeryci i renciści oprócz przysługującego im świadczenia pobierają różnego rodzaju dodatki, które wpływają na wysokość ich świadczenia. Dodatki do emerytur i rent przewidziane są w różnych aktach prawnych. Są to dodatki stałe - wypłacane miesięcznie lub jednorazowe. Do dodatków miesięcznych zaliczamy:

Oprócz wymienionych dopłat stałych jest jeszcze jednorazowa dopłata do najniższych świadczeń na mocy przepisów ustawy z dnia 10 września 2004 r. Osobom pobierającym świadczenia ustalone w kwocie nie wyższej niż kwota najniższej emerytury lub renty przysługuje jednorazowa wypłata w wysokości:

Emerytom, rencistom i osobom pobierającym świadczenie przedemerytalne albo zasiłek przedemerytalny, których dochody (liczone wraz z dochodami małżonka) w 2004 r. nie przekroczyły 9 600 zł, przyznaje się dodatek pieniężny określony przepisami ustawy z dnia 20 maja 2005 r. (Dz. U. nr 102, poz. 852).
Osobom, które złożyły wnioski do dnia 30 czerwca 2005 r., dodatek zostanie wypłacony do dnia 31 sierpnia 2005 r., a osobom, które złożą wymagane dokumenty w sierpniu 2005 r. - dodatek zostanie wypłacony do 30 września 2005 r. Roszczenie o nabycie prawa do dodatku za ten rok przedawnia się z dniem 30 września 2005 r. W związku z tym wnioski zgłoszone po tej dacie zostaną załatwione odmownie. Dodatek pieniężny przysługuje osobom, które w marcu 2005 r. miały prawo do świadczeń wypłacanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli wskaźnik dochodowy osoby uprawnionej, obliczony na podstawie dochodu z 2004 r., nie przekracza 9 600 zł. Dodatek ten przysługuje w wysokości 10 proc. różnicy pomiędzy kwotą 9 600 zł a wskaźnikiem dochodowym osoby uprawnionej lub uprawnionych członków rodziny. W przypadku, gdy kwota przysługującego dodatku jest niższa niż 20 zł, dodatek nie jest przyznawany.

Dodatek pielęgnacyjny

Dodatek ten reguluje ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych: Dz. U. Nr 39 z dn. 11.03.2004 r. poz. 353. O dodatek ten może się ubiegać osoba, której przysługuje emerytura lub renta, jeśli osoba ta została uznana za całkowicie niezdolną do pracy oraz do samodzielnej egzystencji albo ukończyła 75 lat. Niezdolność do samodzielnej egzystencji orzeka się w przypadku konieczności stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innej osoby w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych. Osoba, która ukończyła 75 lat, jest uprawniona do dodatku pielęgnacyjnego bez potrzeby weryfikowania jej stanu zdrowia. Dodatek ten nie przysługuje, gdy osoba przebywa w zakładzie opiekuńczo-leczniczym lub w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym, chyba że przebywa poza zakładem przez okres dłuższy niż dwa tygodnie. Sprawa z domami społecznymi wygląda inaczej. Z placówek opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych wyłączono domy pomocy społecznej, jednak dodatek pielęgnacyjny nie przysługuje osobom skierowanym tam przed 1 stycznia 2004 r.
W celu uzyskania dodatku konieczny jest wniosek zainteresowanego. Tylko osoby, które ukończyły 75 lat, otrzymują go niejako z urzędu dzięki systemowi komputerowej obsługi. Wysokość dodatku ogłasza się w formie komunikatu prezesa ZUS. Dodatek ten jest wolny od podatku dochodowego oraz nie podlega egzekucji sądowej ani administracyjnej.

(Za tydzień kontynuacja tematu o dodatkach)