Wspólnoty Małych Sióstr i Braci istnieją obecnie prawie we wszystkich częściach świata, we wszystkich kulturach, ich członkowie posługują się wieloma językami. Są też w Polsce. Na początku, w czasach komunizmu, żyli w konspiracji. Dopiero w 1990 r. mogli się zarejestrować. Delikatne zasiewy, czasami bardzo słabe, kruche... Ale właśnie ta kruchość prowadzi do zawierzenia i oddania się Bogu i jest częścią powołania do życia kontemplacyjnego wśród ludzi. Jest również cechą Nazaretu.
Codziennie wieczorem, na zakończenie dnia, Siostry i Bracia - ale również wielu ludzi świeckich, zakonników i księży żyjących duchowością Nazaretu - w różnych językach i kulturach modlą się przed Bogiem tą piękną modlitwą, którą brat Karol ułożył w ciężkich dla siebie chwilach, gdy kontemplując Jezusa - który konając na krzyżu, powierza się Ojcu - sam odczuwał głęboką potrzebę oddania się w ręce Boga.

Ojcze,
powierzam się Tobie,
uczyń ze mną, co zechcesz.
Cokolwiek uczynisz ze mną,
dziękuję Ci.
Jestem gotów na wszystko,
przyjmuję wszystko,
by Twoja wola
spełniała się we mnie
i we wszystkich Twoich stworzeniach.
Nie pragnę nic więcej, mój Boże.
W Twoje ręce
powierzam ducha mego,
z całą miłością mego serca.
Kocham Cię
i miłość przynagla mnie,
by oddać się całkowicie
w Twoje ręce
z nieskończoną ufnością,
bo Ty jesteś moim Ojcem.

Z książki: Brat Moris, Brat Karol de Foucauld, przeł. Maria Żurowska, Wydawnictwo Księży Marianów, Warszawa 2005.