Ogłoszony przez Platformę Obywatelską ostentacyjny bojkot nowo wybranego rządu premiera Kazimierza Marcinkiewicza, motywowany nie jakimiś zasadniczymi różnicami programowymi, lecz nieuleczalnym żalem - świadczy dobitnie o tym, że istotnie „krucha” jest ta nasza demokracja. I tu wypada nam zgodzić się z prof. Geremkiem, autorem niniejszej, historycznej już konstatacji. Dzisiaj należałoby jednak dodać, że demokracja w Polsce wydaje się być nie tylko „krucha”, co zwyczajnie lekceważona, a mówiąc całkiem poważnie - po prostu zagrożona.
Oto, jak widzimy, do kontestacyjnej postawy czołowych postaci PO i wyraźnie destrukcyjnych zachowań liderów SLD, dołączyły niemal wszystkie polskojęzyczne media, ogłaszając bezustannie i do znudzenia stan narodowej traumy. Jak się wydaje, do kontrataku ruszyły też, zagrożone w swym mafijnym bycie, środowiska służb specjalnych i agentury oraz główni beneficjenci okrągłostołowego kontraktu; co było do przewidzenia i co potwierdza zapowiadaną potrzebę przywracania normalności w kraju. Organom sprawiedliwości - prawa, obywatelom - sprawiedliwości.
Na celowniku jako bodaj pierwszy znalazł się, rzecz jasna, koordynator służb specjalnych Zbigniew Wasserman - jako wróg nr 1 naszego demokratycznego podziemia. W mediach nagłaśnia się, na przemian z „ptasią grypą”, grasującą gdzieś na antypodach, wszelkie domniemane wpadki nowego rządu i „afery”, których zazwyczaj nie było.
Z drugiej strony, po przyklejeniu elektoratowi partii popierających nowy rząd szyderczej łaty „moherowych beretów”, rozpętano na dobre nagonkę i atak na ich zaplecze medialne, w tym szczególnie na Radio Maryja.
W takiej sytuacji należy całkiem serio postawić pytanie: gdzie się podziali ci wszyscy nasi demokraci, zwolennicy „rządów prawa” i europejskich standardów, gdy jawnie podważane są demokratyczne procedury, a media utraciły - fundamentalne w demokratycznym porządku - cechy niezależności i obiektywizmu? O przyzwoitości nie będę mówił, bo to cecha spoza salonowego katalogu, zatem niestandardowa.