Przez miesiąc mieszkańcy dwóch miejscowości naszej diecezji, Księżpola i Korchowa, mogli być świadkami niecodziennego zjawiska. Oto w ich gościnne progi zawitało kilka grup ludzi w różnym wieku, by w tych właśnie okolicach przeżywać kilkunastodniowe rekolekcje oazowe. Wśród przybyłych można było spotkać młodych, jeszcze "nie zagarniętych" przez świat, choć doświadczających już bolesnych stron życia. Przyjechały także rodziny, nierzadko z małymi dziećmi, zarówno dobrze sytuowane, jak i borykające się z problemem ubóstwa i bezrobocia. Zwyczajni ludzie, ale szukający czegoś niezwyczajnego, skoro zdecydowali się na piętnaście dni oderwania od codziennych trosk i zanurzenia w innej, Bożej rzeczywistości.

Sceptycy od pewnego czasu twierdzą, że model kształtowania życia chrześcijańskiego, proponowany przez Ruch Światło-Życie, a oparty na pracy w ciągu roku we wspólnotach parafialnych oraz na rekolekcjach wakacyjnych, jest już przeżytkiem. Jak jednak wytłumaczyć fakt, że w dwóch lipcowych turnusach tegorocznych oaz rekolekcyjnych wzięło udział ponad trzysta pięćdziesiąt osób? Z pewnością tajemnica powodzenia takiej formy spędzania wakacji tkwi z jednej strony w otwartych, poszukujących Boga sercach ludzi i w działaniu Bożego Ducha, a z drugiej strony w systemie formacyjnym, wypracowanym przed laty przez Sługę Bożego ks. Franciszka Blachnickiego. Oaza rekolekcyjna jest integralną częścią tego systemu. Nawiązując do tradycji Kościoła pierwszych wieków, ruch formuje swych członków od etapu ewangelizacji poprzez przyjęcie Jezusa Chrystusa jako Pana i Zbawiciela, wejście na drogę uczniów Chrystusa, życie liturgią aż do odkrycia tajemnicy Kościoła i swojego w nim miejsca. Etapom tym odpowiadają kolejne stopnie oaz rekolekcyjnych: podstawowy, I, II i III. Prawdy zgłębiane i przeżywane na rekolekcjach w sposób zintensyfikowany, ogarniające i dotykające człowieka w całym wymiarze jego życia, są szczegółowo rozważane i wprowadzane w codzienność podczas pracy w grupach we wspólnotach parafialnych.

Każdy rok formacji przeżywany jest pod innym hasłem, wyznaczającym kierunek refleksji i zadań do wykonania. W tym roku Ruch Światło-Życie koncentruje się wokół zagadnienia deuterokatechumenatu. W pierwotnym Kościele okres tzw. katechumenatu poprzedzał przyjęcie sakramentów chrześcijańskiego wtajemniczenia: chrztu, bierzmowania i Eucharystii. Dziś członkowie ruchu zgłębiają na nowo tajemnicę chrztu, zastanawiają się, w jaki sposób najpełniej realizować zadania wynikające z przyjęcia tego sakramentu. Konsekwentne życie wiarą, stanowiące o chrześcijańskiej dojrzałości, w tym roku w sposób szczególny ukierunkowuje pracę wspólnot oazowych.

Głębokiemu przeżywaniu tych treści sprzyjały na rekolekcjach stałe punkty programu: codzienna Eucharystia, spotkania w grupach, Namiot Spotkania, czyli osobista modlitwa Słowem

Bożym, Liturgia Godzin, nabożeństwa wieczorne, konferencje. Były one pomocą w doświadczeniu miłości Boga i drugiego człowieka. O takim doświadczeniu mówią uczestnicy oazy rekolekcyjnej I stopnia:

"W końcu dotarło do mnie, że Bóg mnie kocha (...) Postanowiłam świadczyć o Bogu u siebie w środowisku." (Magda)

"Moje życie na tych rekolekcjach zmieniło się o 180o. Jestem bardziej otwarta na innych ludzi." (Beata)

"Pogłębiłem swoją wiarę, wiele spraw wyjaśniło mi się i rozwiały się niektóre wątpliwości (...) Przełamałem swoje lęki i niepokoje - nauczyłem się służyć." (Łukasz)

"Podziękowałam Panu Bogu za moją rodzinę, za wszystkie krzyże (...) Chcę się cieszyć wszystkim, co mi daje Pan i zgadzać się z Jego wolą i kochać wszystkich!" (Karolina)

To tylko niektóre wypowiedzi, ukazujące bogactwo przeżyć i owocność tej formy kontaktu z Bogiem. Pojawia się w nich pragnienie nowego, lepszego życia, budowania innego świata.

Rekolekcje są jednak dopiero początkiem wchodzenia w nowe życie. Każdego oazowicza czeka wysiłek kształtowania w sobie Nowego Człowieka. Zostało to przypomniane, już po raz kolejny, na podsumowaniu oaz wakacyjnych, które odbyło się 31 sierpnia w Krasnobrodzie, u stóp Matki Bożej. Bp Mariusz Leszczyński przypomniał tego dnia ostatnią pielgrzymkę Ojca Świętego do ojczyzny i jego wezwanie do bycia świadkami i apostołami Bożej miłości i miłosierdzia. Jeśli ruch będzie wierny temu przesłaniu, może stać się prawdziwą oazą na pustyni świata i w naszej ojczyźnie, "może dzisiaj odegrać również wielką rolę" - powiedział Ksiądz Biskup. Podczas Nabożeństwa Rozesłania oazowicze otrzymali zapalone światła i woreczki soli, by pamiętali o tym, że mają być solą ziemi i światłem świata. Będą jednak prawdziwą solą i prawdziwym światłem wtedy, gdy wypełnią zadanie postawione przez Papieża: "Trzymajcie się liturgii i Biblii". Tak podsumował ten dzień Moderator Diecezjalny Ruchu Światło-Życie ks. Czesław Grzyb. Dodał jeszcze: "Ojciec Święty na nas liczy - nie możemy go zawieść".

Cel został wyznaczony, kierunek obrany. Wystarczy wejść na tę drogę i podążyć nią, nie oglądając się za siebie. To droga dla każdego chrześcijanina, nie tylko dla oazowicza.