Australia

50., a więc w jakimś sensie jubileuszowa, podróż od czasów przejęcia obowiązków Delegata Konferencji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Emigracji zawiodła mnie do Australii. Okazją do tych odwiedzin były dwie uroczystości: uczestnictwo w poświęceniu sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Keysborough (k. Melbourne - 22 kwietnia) i inauguracja obchodów 150-lecia emigracji polskiej w Polish Hill River (120 km na północ od Adelajdy), gdzie osiedlili się pierwsi osadnicy polscy z Poznańskiego. Podczas pobytu (6-30 kwietnia) odwiedziłem większe skupiska polonijne w Brisbane, Sydney, Canberze, Melbourne i Adelajdzie oraz w pobliskich ośrodkach duszpasterskich. W tym czasie wygłosiłem 24 homilie, udzielałem trzykrotnie bierzmowania, wziąłem udział w spotkaniu z polskimi kapłanami i wygłosiłem dla nich dwa referaty, trzykrotnie uczestniczyłem w spotkaniach z organizacjami polonijnymi, dwukrotnie przemawiałem na antenie polonijnych stacji radiowych, byłem z wizytą u 3 hierarchów i u nuncjusza apostolskiego, odwiedziłem polskie siostry: misjonarki Chrystusa Króla, zmartwychwstanki i nazaretanki. Wyrażam głęboką wdzięczność kapłanom diecezjalnym i zakonnym: chrystusowcom, jezuitom, zmartwychwstańcom, werbistom, paulinom, franciszkanom, salezjanom i dominikanom za ich pracę wśród naszych rodaków w tym kraju. Jestem pełen uznania dla tych katolików świeckich, którzy są zrzeszeni w różnych organizacjach polonijnych i poświęcają bezinteresownie wiele czasu na rzecz wspólnego dobra, podtrzymania ducha patriotyzmu i wiary.

Szwecja

W dniach 5-8 maja odwiedziłem Polską Misję Katolicką w Sztokholmie. Wizyta ta odbyła się z okazji uroczystości Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski, której obchody z dnia 3 maja przeniesiono na niedzielę. Udzieliłem także sakramentu bierzmowania polskiej młodzieży. Uroczystości odbywały się w wypełnionym po brzegi luterańskim kościele pw. św. Jana w Sztokholmie. Podczas Mszy św. odprawionych 7 maja dziękowałem Bogu za duszpasterzy w Polsce i na emigracji, którzy służyli w ciągu wieków i obecnie służą wiernym. Przypomniałem o wdzięczności narodu polskiego wobec Matki Bożej, którą 350 lat temu król Jan Kazimierz obrał za Królową Korony Polskiej, co 50 lat temu Prymas Polski kard. Stefan Wyszyński potwierdził w Jasnogórskich Ślubach Narodu. Przypomniałem również 25. rocznicę zamachu na Jana Pawła II i 25. rocznicę śmierci kard. Wyszyńskiego. Zwracając się do grupy ok. 70 młodych ludzi, którzy przyjęli sakrament bierzmowania, podkreśliłem, jakie znaczenie ma „pomoc Ducha Świętego, aby iść za Chrystusem, Dobrym Pasterzem, i nie pozwolić się wyprowadzić z owczarni Chrystusowej”. Wieczorem zostałem przyjęty przez katolickiego biskupa Sztokholmu - Andersa Arboreliusa. W sobotę odprawiłem w jednej ze sztokholmskich szkół Mszę św. i spotkałem się z dziećmi, które przyjechały wraz z rodzicami i katechetami. Podczas spotkania podkreślałem ważność wychowania religijnego dzieci w środowisku zlaicyzowanym i praktycznego materializmu. Ostatniego dnia wizyty spotkałem się z wiernymi z okazji uroczystości św. Stanisława Biskupa i Męczennika oraz złożyłem wizytę w Ambasadzie RP w Sztokholmie.

Francja

52. podróż duszpasterska (20-22 maja) zaprowadziła mnie do Polskiej Misji Katolickiej w Paryżu. Jej celem było udzielenie sakramentu bierzmowania w polskiej parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny 90 osobom, przeważnie młodzieży pochodzącej z różnych wspólnot polonijnych w Paryżu. W homilii mówiłem o potrzebie pomocy Ducha Świętego w wypełnianiu orędzia Chrystusa z VI niedzieli wielkanocnej: „Wytrwajcie w miłości mojej”. Przy tej okazji przypomniałem przesłanie Ojca Świętego Jana Pawła II z 30 maja 1980 r., w którym pytał Francuzów zgromadzonych na placu przed katedrą Notre Dame jak zmartwychwstały Chrystus św. Piotra: „Czy Mnie miłujesz, czy Mnie miłujesz więcej?”. Po południu pojechałem z ks. inf. Stanisławem Jeżem, rektorem PMK we Francji, do wspólnoty polonijnej w Orleanie, która zbiera się na modlitwę w kaplicy Matki Bożej Częstochowskiej obok katedry. Tutaj także udzieliłem sakramentu bierzmowania 11 osobom. W homilii mówiłem, jak trudno jest bez pomocy Ducha Świętego realizować przykazanie miłości.

Anglia

Ostatnia podróż tej wiosny miała miejsce w dniach 16-20 czerwca. Okazją do niej było 25-lecie poświęcenia kościoła Matki Bożej Częstochowskiej w Nottingham w Anglii oraz udzielenie tamtejszej młodzieży sakramentu bierzmowania (18 czerwca). Dwa dni wcześniej miałem okazję celebrować sakrament bierzmowania w parafii Jezusa Miłosiernego na Crystal Palace w Londynie, a następnego dnia wziąłem udział w Dniu Dziecka w Laxton Hall, gdzie na wspólne zabawy i różne zawody sportowe zgromadziło się ok. 650 dzieci i młodzieży oraz nauczycieli z polskich szkół sobotnich.
21 czerwca wziąłem udział w pogrzebie zasłużonego dla PMK w Londynie śp. Józefa Benhke.
Te wszystkie spotkania z młodą, średnią i starszą generacją Polonii i Polaków w Anglii skłoniły mnie do refleksji: oto odchodzi do Pana starsze pokolenie naszych rodaków, które pozostawia po sobie kościoły, kaplice, domy parafialne, sale klubowe i inne struktury duszpasterskie. Czy nowe pokolenie rodaków, urodzonych w Anglii i tych licznie teraz przyjeżdżających na Wyspy Brytyjskie, potrafi to dziedzictwo zachować, uszanować, odpowiednio wykorzystać dla własnego dobra, a może jeszcze ubogacić?