Urodził się 17 stycznia 1842 r. w Korczynie k. Krosna. Po święceniach kapłańskich podjął pracę w Samborze. Następnie studiował w Rzy-mie, gdzie uzyskał dwa doktoraty: z teologii i prawa kanonicznego. Był profesorem Seminarium Przemyskiego, następnie dziekanem i rekto-rem Uniwersytetu Jagiellońskiego (1882-83). W 1900 r. został biskupem w Przemyślu. Często wizytował parafie, zachęcając wiernych do udziału w nabożeństwach eucharystycznych; starał się o budowę nowych kościołów i kaplic, o odnowę świątyń. Przeprowadził trzy synody diecezjalne. Dbał o ubogich mieszkańców diecezji – z jego inicjatywy powstawały kuchnie dla ubogich, schroniska dla bezdomnych, szkoły go-spodarcze dla dziewcząt. W licznych publikacjach szerzył naukę społeczną papieża Leona XIII. Starał się zaradzić problemom emigracji i alkoholizmu. Z myślą o opiece nad służącymi i sezonowymi robotnikami założył zgromadzenie Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego – sercanki. Zmarł 28 marca 1924 r. w opinii świętości. Beatyfikowany w Rzeszowie 2 czerwca 1991 r. przez Jana Pawła II, a kanoni-zowany 18 maja 2003 r. w Rzymie.