Od początku maja na wilgotnych łąkach, zwłaszcza nad strumieniami, brzegami rzek i rowów z wodą, zakwitają niebieskie niezapominajki.
Niezapominajka występuje w całej strefie umiarkowanej. Jej łacińska nazwa: „Myosotis” pochodzi od greckich słów „myós” - mysz, „otós” - ucho. W wielu krajach, w różnych językach, nazwa tej rośliny pochodzi od słów „nie zapomnieć”, a więc kwiat ten jest symbolem pamięci.
Najpopularniejsza u nas, w Polsce, jest niezapominajka błotna - roślina wieloletnia o cienkich pełzających kłączach, a łodygach i liściach szorstko owłosionych. Kwiaty zebrane są w charakterystyczne kwiatostany, tzw. skrętki, które rozprostowują się w miarę rozkwitu kwiatów do tego stopnia, że świeżo rozwinięty kwiat znajduje się zawsze najwyżej.
Inną odmianą jest niezapominajka piaskowa. Występuje dość pospolicie na terenach nizinnych, suchych polach, wzgórzach i piaskach. O łodydze gałęzistej, miękko owłosionej i drobniutkich, jasnoniebieskich kwiatkach, osadzonych na bardzo krótkich szypułkach - kwitnie nieraz w kwietniu.
Występuje u nas także niezapominajka polna. Spotkać ją można na polach, w zasiewach. Ma długie szypułki kwiatowe - kwitnie do września.
Niezapominajka jest bardzo lubianym kwiatem późnowiosennym o wszechstronnym zastosowaniu. Najbardziej nadaje się na rabaty, balkony i tarasy. Można ją uprawiać również jako roślinę doniczkową, a w okresie przedwiośnia - na kwiat cięty.
Od 2002 r., dzięki red. Andrzejowi Zalewskiemu z Ekoradia, w dniu 15 maja obchodzimy Święto Polskiej Niezapominajki. Projekt ten przyjął się w naszym kraju, zwłaszcza wśród młodzieży szkolnej. Jest to dzień pamięci nie tylko o ojczystej przyrodzie, ale o wszystkim, co Polskę stanowi i z czego jesteśmy dumni jako Polacy.