Drodzy bracia i siostry z Demokratycznej Republiki Konga i z Republiki Sudanu Południowego: dzień dobry!

Dziś, jak wiecie, planowałem przybyć do waszych krajów z pielgrzymką pokoju i pojednania. Pan wie, jak bardzo jestem rozczarowany, że musiałem przełożyć tę długo oczekiwaną i bardzo upragnioną wizytę. Trwamy jednak ufni i pełni nadziei, że będziemy mogli spotkać się jak najszybciej.

Tymczasem chciałbym wam powiedzieć, że szczególnie w tych tygodniach staliście się bliżsi mojemu sercu. Noszę w sobie, w modlitwie cierpienie, który znosicie zbyt długo. Myślę o Demokratycznej Republice Konga i o wyzysku, przemocy i braku bezpieczeństwa, na które cierpi, zwłaszcza na wschodzie kraju, gdzie konflikty zbrojne nadal powodują wiele intensywnych cierpień, spotęgowanych przez obojętność i wygodę wielu osób. Myślę o Sudanie Południowym i błaganiu o pokój ze strony jego mieszkańców, którzy zmęczeni przemocą i ubóstwem czekają na konkretne rezultaty procesu pojednania narodowego. Chciałbym wnieść swój wkład w ten proces, nie sam, lecz odbywając ekumeniczną pielgrzymkę wraz z dwoma drogimi braćmi, arcybiskupem Canterbury i moderatorem Zgromadzenia Ogólnego Kościoła Szkocji.

Drodzy przyjaciele z Konga i Sudanu Południowego, w tej chwili słowa nie wystarczają, by przekazać wam moją bliskość i sympatię, jaką do was czuję. Chcę wam powiedzieć jedno: nie dajcie się okraść z nadziei! Pomyślcie, wy, którzy jesteście dla mnie tak drodzy, o ileż bardziej jesteście cenni i umiłowani w oczach Boga, który nigdy nie zawodzi tych, którzy w Nim pokładają nadzieję! Macie wspaniałą misję, wszyscy, poczynając od waszych przywódców politycznych: jest to misja odwrócenia kartki, aby przetrzeć nowe szlaki, nowe drogi pojednania i przebaczenia, pokojowego współistnienia i rozwoju. Jest to misja, którą musicie podjąć wspólnie. Misja, która oznacza patrzenie w przyszłość, patrzenie na wielu ludzi młodych na waszych ziemiach, tak bogatych w obietnice, a jednocześnie tak niespokojnych, aby zaoferować im jaśniejszą przyszłość. Młodzi marzą i zasługują na to, by te marzenia się spełniły, by nastały dni pokoju. Dla ich dobra należy przede wszystkim odłożyć broń, przezwyciężyć wszelkie urazy i zapisać nowe karty braterstwa.

Jest jeszcze jedna rzecz, którą chciałbym wam powiedzieć: łzy, które przelewacie na ziemi i modlitwy, które wznosicie do nieba, nie są daremne. Nadejdzie pocieszenie Boga, ponieważ ma On „zamiary pełne pokoju, a nie zguby” (Jr 29, 11). Także teraz, gdy cieszę się na spotkanie z wami, proszę, aby Boży pokój wypełnił wasze serca. Oczekując na możliwość zobaczenia waszych twarzy, poczucia się jak w domu w waszych żywych wspólnotach chrześcijańskich, objęcia was wszystkich moją obecnością i pobłogosławienia waszych ziem, moje modlitwy i moje miłość do was i waszych narodów stają się tym bardziej intensywne. Przesyłam wam moje serdeczne błogosławieństwo i proszę was wszystkich, abyście nadal modlili się za mnie. Dziękuję i... do zobaczenia wkrótce!