Do Czcigodnego Brata
Adama Śmigielskiego SDB
Biskupa Sosnowieckiego

Z okazji zbliżającego się złotego jubileuszu Twoich święceń kapłańskich, przypadającego 30 czerwca, chcemy tymże listem okazać Tobie, Czcigodny Bracie, serdeczną pamięć i wraz z Tobą całym sercem wyśpiewać Bogu chwałę za szczególny dar Jego dobroci.
Przez Boga wezwany na głos Chrystusa, Boskiego Mistrza, wstąpiłeś do Zgromadzenia Świętego Franciszka Salezego i odtąd starałeś się naśladować przykład św. Jana Bosko, który gromadził wokół siebie młodzież, aby uczyć ją i wychowywać. W tym celu założył to Zgromadzenie, które przekazywało wiedzę i wychowywało młodych ludzi w duchu chrześcijańskim.
Dosyć szybko, Czcigodny Bracie, ukazałeś swoje przymioty i zdolności jako profesor, przełożony i rektor Wyższego Seminarium swojego Zgromadzenia w Krakowie, a następnie jako inspektor Wrocławskiej Prowincji. Wykazałeś się doświadczeniem w jej zarządzaniu oraz ojcowską miłością wobec współbraci w Zgromadzeniu.
W roku 1992, kiedy została powołana do życia diecezja sosnowiecka, po rozważnym namyśle śp. naszego Poprzednika Jana Pawła II zostałeś wybrany jej pierwszym biskupem.
W roku 1999 za pontyfikatu Jana Pawła II przyjąłeś wraz z wiernym Twoim ludem w swojej diecezji Jego Świątobliwość, który przybywając na tę ziemię, uradował się wzrostem duchowym wiernych.
Wierny salezjańskiemu charyzmatowi, byłeś zatroskany przede wszystkim o ludzi młodych, poszukujących prawdziwego szczęścia. Dla nich z miłością pracowałeś i wykonywałeś kapłańskie obowiązki. Nie zaniedbywałeś również pozostałych spraw powierzonej Tobie diecezji, jak chociażby potrzeb rodzin i ubogich, czy też należytego i gorliwego kształcenia duchowieństwa i świeckich dla pożytku Kościoła.
Poznaliśmy Ciebie jako Pasterza głębokiej duchowości, aktywnego i gorliwego, zawsze wiernego Magisterium Kościoła. W sposób jasny i właściwy wyjaśniałeś naukę katolicką lub jej broniłeś, szczególnie pomagałeś Kościołowi w swojej diecezji. Tym zapracowałeś sobie na godną nagrodę u Pana.
W tych zwięzłych zdaniach wspominamy Twój pasterski trud, a w dzień pięćdziesiątej rocznicy Twojego kapłaństwa My, razem z biskupami, kapłanami, ludźmi oddanymi służbie Bożej oraz z wszystkimi wierzącymi, składamy Tobie życzenia. Ponadto powierzamy Ciebie Matczynej opiece Najświętszej Maryi Panny Wspomożycielki i nieustannie wypraszamy dla Ciebie obfitość Bożej łaski.
W końcu, Czcigodny Bracie, dołączamy do tych modlitw i życzeń nasze Apostolskie Błogosławieństwo, udzielone Tobie z życzliwością. Chcielibyśmy również dołączyć do tych wszystkich, którzy będą uczestniczyć w Twoim radosnym jubileuszu kapłańskim.

Benedykt XVI - papież

Watykan, 24 maja 2007 r., w trzecim roku naszego pontyfikatu