Reklama

Głoszenie królestwa Bożego i wzywanie do nawrócenia

Tajemnicą światła jest nauczanie Jezusa, w czasie którego głosi On nadejście królestwa Bożego i wzywa do nawrócenia (por. Mk 1, 15), odpuszczając grzechy tym, którzy zbliżali się do Niego z ufnością (por. Mk 2, 3-13; Łk 7, 47-48), dając początek tajemnicy miłosierdzia, którą On sam będzie realizował aż do skończenia świata, szczególnie poprzez powierzony Kościołowi sakrament pojednania.
Z listu apostolskiego Jana Pawła II „Rosarium Virginis Mariae” z 16 października 2002 r.

Można powiedzieć, że praktycznie cała publiczna działalność Jezusa z Nazaretu była podporządkowana zapowiadaniu rychłego nadejścia królestwa Bożego („Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię!” - Mk 1, 15). Grecki termin „basileia”, którego używają w oryginalnym tekście Ewangeliści, w języku polskim oddaje zarówno rzeczownik „królestwo”, jak i „panowanie”. Można zatem mówić, że Jezus Syn Boży, wzywając słuchaczy do nawrócenia, obwieszcza jednocześnie nastanie „basileia tou theou”, czyli panowania Boga w sercach ludzi, którzy uwierzyli słowom i czynom Syna Człowieczego.

Idea Bożego królestwa

W historii starożytnego państwa Izrael prawdziwym królem narodu wybranego był nie kto inny, lecz zawsze sam Bóg. Nawet gdy pod koniec pierwszego tysiąclecia przed Chr. zaczęła się tworzyć monarchia izraelska z wybranymi ludźmi namaszczanymi na króla (Saul, Dawid, Salomon), zawsze to Bóg pozostawał prawdziwym panem i władcą. Jemu też przypisywano zwycięstwa, które wcześniej najpierw sędziowie (por. Księga Sędziów), a potem królowie odnosili nad wrogami. Panowało bowiem powszechne przekonanie, że to sam Bóg walczy za Izraelitów.
Po podziale i upadku obu izraelskich królestw, północnego w VIII stuleciu i południowego w VI wieku przed Chr., oraz przesiedleniu znacznej części mieszkańców na terytoria babilońskie zaczęto tęsknić za monarchią. Wtedy też zainicjowane zostało pragnienie i oczekiwanie na pojawienie się Bożego wysłannika, namaszczonego przez Boga pomazańca, który odrestauruje Dawidowe królestwo.
Wśród wielu mesjańskich koncepcji w pierwszych dwóch stuleciach po Chr. na pierwszy plan wybiła się idea mesjasza - króla. Ów władca miał pokonać znienawidzonych okupantów, czyli w tamtym czasie Rzymian. Jego zwycięskie ramię i armia miały zapewnić narodowi żydowskiemu trwały pokój i niezależność.

Jezusowa wizja królestwa

Wizja królestwa zaprezentowana przez Jezusa diametralnie odbiegała od ówczesnych militarnych wyobrażeń (por. choćby J 18, 36). Najlepiej odzwierciedlają ją liczne wypowiadane przez Niego przypowieści. Właśnie w nich objawia On uczniom tajemnice królestwa, w którym wszystko „dzieje się tak, jak gdyby ktoś nasienie wrzucił w ziemię. Czy śpi, czy czuwa, we dnie i w nocy, nasienie kiełkuje i rośnie, sam nie wie jak” (Mk 4, 26 n.). Królestwo zaś „jest jak ziarnko gorczycy (…) najmniejsze ze wszystkich (…) wyrasta i staje się większe od innych jarzyn (…), tak że ptaki podniebne gnieżdżą się w jego cieniu” (Mk 4, 31 n.).
Jezus bardzo jasno charakteryzuje priorytety swojej misji ogłaszania nadejścia królestwa Bożego. Czyni to w synagodze w rodzinnym Nazarecie, mówiąc o sobie, że Duch Boży „namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rok łaski Pana” (Łk 4, 18 n.).
W Kazaniu na Górze (por. Mt 5, 3-11) zaś ogłasza niejako manifest Bożego królestwa, który - jak to chce wielu komentatorów - jest kodeksem nowej chrześcijańskiej moralności. Według Jezusowych błogosławieństw ma bowiem żyć i postępować każdy, kto chce wejść w podwoje Jego królestwa.

Reklama

Nawrócenie ku Bogu

Warunkiem przyjęcia w szeregi uczniów Pana jest akt nawrócenia się. Ewangeliści oddają je greckim terminem „metanoia”, który oznacza autentyczną i całkowitą odmianę sposobu myślenia i postępowania. Jezus porównuje owo nawrócenie do postawy prezentowanej przez dzieci. Mówi wprost: „Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego” (Mt 18, 2).
Oczywiście, nie chodzi tutaj o postawę dziecięcej naiwności. Chodzi o szczerą i niezakłamaną otwartość na Bożą łaskę i drugiego człowieka. Takie podejście przejawia się w miłosnym otwarciu na bliźniego i Boga. Tylko wtedy można mówić o głębokim i całkowitym nawróceniu się ku Bogu i czynieniu dzieł miłosierdzia (por. Mt 25, 35 nn.).

Reklama

Nadejście królestwa

Ostateczne objawienie się Boga na końcu czasów jeszcze nie nastąpiło. Chrześcijanie żyją więc, używając teologicznej nomenklatury, w eschatologicznym napięciu między „już” i „jeszcze nie” pełni Bożego królestwa.
Sam zaś Jezus, „zapytany (…), kiedy przyjdzie królestwo Boże, odpowiedział (…): «Królestwo Boże nie przyjdzie w sposób dostrzegalny; i nie powiedzą: ´Oto tu jest´ albo: ´Tam´. Oto bowiem królestwo Boże pośród was jest»” (Łk 17, 20 n.). Jemu współcześni doświadczali Bożej obecności przez cuda, które działy się za sprawą Proroka z Galilei.
Królestwo Boże może być już „pośród” nas tylko wtedy, gdy będziemy w naszym życiu realizować Jezusowe wskazania, każdego dnia stosując się do Jego nauczania. Ono zaś zawiera się w nakazie miłości Boga i bliźniego. Praktyczną natomiast jego wykładnią są słowa: „Wszystko więc, co byście chcieli, żeby wam ludzie czynili, i wy im czyńcie” (Mt 7, 12).

Rola Maryi

Matka Jezusa od samego początku Jego publicznych wystąpień jest sercem blisko Syna, przechowując w Nim wszystko, co Go dotyczyło (por. Łk 2, 51). Zawsze pozostając w cieniu, towarzyszy Mu milczącą obecnością aż do Golgoty, gdzie staje się Matką wszystkich wierzących (por. J 19, 25 nn.).
W rodzącej się zaś gminie chrześcijańskiej towarzyszy najbliższym uczniom i uczennicom Pańskim, trwając z nimi „jednomyślnie na modlitwie” (Dz 1, 14). Dogmatyczna tradycja kościelna podpowiada, że Maryja staje się dla nas wzorem do naśladowania w budowaniu Bożego panowania w ludzkich sercach.

Wybrane dla Ciebie

Jutro XXIII Dzień modlitwy i Pomocy materialnej Kościołowi na Wschodzie

2022-12-03 10:43
Średniowieczna wizja nowego Jeruzalem (miniatura z Apokalipsy bamberskiej)

Adobe.Stock

Średniowieczna wizja nowego Jeruzalem (miniatura z Apokalipsy bamberskiej)

W II niedzielę Adwentu 4 grudnia przypada Dzień modlitwy i pomocy materialnej Kościołowi na Wschodzie, któremu w tym roku towarzyszy hasło: „Posłani w pokoju Chrystusa”. W akcji wspierania Kościoła za naszą wschodnią granicą aktywnie, od przeszło 30 lat, uczestniczy Zespół Pomocy Kościołowi na Wschodzie, działający przy Konferencji Episkopatu Polski.

Więcej ...

Proroctwo św. Andrzeja Boboli. Czy wypełniły się słowa Patrona Polski?

2022-11-30 06:54

Episkoapt News

Święty Andrzej Bobola nie pozwolił o sobie zapomnieć – sam zaczął upominać się o swój kult. Po śmierci ukazał się w Pińsku, Wilnie aż wreszcie w Strachocinie.

Więcej ...

Wojska Obrony Terytorialnej laureatem Nagrody „Patriota Roku 2022”

2022-12-03 19:38

Biały Kruk

Podczas VIII Dnia Patrioty organizowanego przez wydawnictwo Biały Kruk oraz Akademicki Klub Obywatelski w Krakowie nagrodą „Patriota Roku im. Kazimierza Odnowiciela” uhonorowano Wojska Obrony Terytorialnej.

Więcej ...

Reklama

Najpopularniejsze

Nabożeństwo pięciu pierwszych sobót miesiąca

Modlitwa

Nabożeństwo pięciu pierwszych sobót miesiąca

Nowenna przed uroczystością Niepokalanego Poczęcia...

Wiara

Nowenna przed uroczystością Niepokalanego Poczęcia...

Wielki misjonarz

Święci i błogosławieni

Wielki misjonarz

Wiara na medal

Wiara

Wiara na medal

Zmarł ks. Marcin Modrzejewski, miał 33 lata

Niedziela Lubelska

Zmarł ks. Marcin Modrzejewski, miał 33 lata

Dwa paradoksy Adwentu

Rok liturgiczny

Dwa paradoksy Adwentu

MŚ 2022 - skandynawskie media: szalony Szczęsny i łzy...

Sport

MŚ 2022 - skandynawskie media: szalony Szczęsny i łzy...

Abp Pawłowski nuncjuszem w Grecji

Kościół

Abp Pawłowski nuncjuszem w Grecji

Symbole i zwyczaje Adwentu

Wiara

Symbole i zwyczaje Adwentu