W Niedzielę -
zwaną odtąd Palmową -
Matka Kościół co roku świętuje
tryumfalny wjazd Jezusa
do świętego miasta - Jeruzalem.
W ten sposób
pragnie przypomnieć
wszystkim swoim dzieciom -
jak było w tradycji żydowskiej -
to co się wydarzyło
w tamte dni.

O poranku -
pierwszego dnia tygodnia -
«Jezus ruszył na przedzie [pochodu]
zdążając do Jerozolimy».
W pobliżu Betfage i Betanii -
pod górą Oliwną -
«wysłał dwóch spośród swoich uczniów»,
aby poszli do wsi
i przyprowadzili do Niego
młode oślę,
«którego nikt jeszcze nie dosiadł».

Przyprowadzili je do Jezusa,
a zarzuciwszy na nie swe płaszcze
wsadzili Go na oślę.
Następnie - w tryumfie chwały -
wielkie mnóstwo Jego uczniów
słało przed Nim na drodze
swe płaszcze wołając z radości:
«Błogosławiony Król,
który przychodzi w imię Pańskie.
Pokój w niebie i chwała na wysokościach».

Tak wołali - nieskrępowani
nawet krytycznym głosem faryzeuszy,
którzy będąc tego wszystkiego
niemymi świadkami,
kazali Mu,
by w tej szaleńczej praktyce
powtrzymał swoich uczniów,
zakazując im świadectwa wiary.
Tymczasem - rzecze Chrystus w odpowiedzi -
«Jeśli ci umilkną, kamienie wołać będą»
i nie zatrzymają tryumfu Bożej chwały!

My chrześcijanie
stajemy dziś w gronie tych,
co głoszą Panu chwałę
i dają świadectwo wiary
w Jego królewskie prerogatywy
i moc zbawczą,
niech więc nas nie przestrasza
podstępny głos tego świata,
abyśmy zaniechali naszej misji
głoszenia mu orędzia zbawienia.