Euro
wspólna waluta państw członkowskich strefy euro. Chociaż wszystkie państwa Unii Europejskiej tworzą wspólny rynek, tylko część z nich należy do strefy euro. Znak graficzny euro jest grecką literą? (epsilon) przeciętą dwiema równoległymi liniami.

Euro z Benedyktem XVI
W kwietniu 2006 r. Watykan wprowadził do obiegu euro z podobizną Papieża Benedykta XVI. Awers jest taki sam jak we wszystkich krajach strefy euro, natomiast na rewersie wokół podobizny Ojca Świętego znajduje się włoski napis: „Citta del Vaticano” i 12 gwiazd Unii Europejskiej.

Strefa euro
należy do niej 16 państw UE. W 1999 r. przyjęło euro 11 państw (patrz mapa Europy), w 2001 r. dołączyła Grecja, w 2007 Słowenia, w 2008 Cypr i Malta, w 2009 Słowacja. Wielka Brytania i Dania mają możliwość wyboru (klauzula opt-out), pozostałe państwa członkowskie są zobowiązane do przyjęcia euro.

Waluty euro
używają także Monako, San Marino i Watykan. Mogą bić i emitować własne monety na podstawie specjalnych umów z Włochami i Francją.

Euro jest oficjalną walutą
Czarnogóry, Kosowa, Andory (przeprowadziły tzw. jednostronną euroizację, choć nie należą do UE i jest ona niezgodna z prawem UE). Od euro zależy też kurs marki transferowej - waluty Bośni i Hercegowiny (1 euro=1,95583 MK).

Euro jest oficjalnym środkiem płatniczym
we wszystkich terytoriach zamorskich państw strefy euro: francuskich (St-Pierre i Miquelon) w Ameryce Północnej oraz Gujanie Francuskiej w Ameryce Południowej.

Europoczekalnia
ERM2. System, którego celem jest stabilizacja walut krajowych przed wprowadzeniem wspólnej waluty. Aby móc przyjąć euro, wymagane jest minimum dwuletnie uczestnictwo w systemie. Są jednak państwa, które czekają dłużej, np. Dania aż 10 lat, a Litwa, Łotwa i Estonia już 5 lat.

Kryteria konwergencji
Państwa ubiegające się o wejście do strefy wspólnej waluty muszą spełnić kryteria ekonomiczne:
• niska inflacja - średnia roczna stopa inflacji może być maksymalnie o 1,5 pkt proc. wyższa od średniej rocznej stopy inflacji trzech państw członkowskich UE o najniższym wskaźniku
• długoterminowe stopy procentowe - nie mogą przekroczyć więcej niż o 2 pkt proc. średniej stóp procentowych w trzech krajach UE o najniższej inflacji
• deficyt budżetowy - nie może przekroczyć 3 proc. PKB
• dług publiczny - nie może być większy niż 60 proc. PKB
• stabilny kurs walutowy - musi się utrzymywać przez dwa lata w określonym przedziale wahań

Derogacja
czyli wyłączenie państwa członkowskiego UE z obowiązku wypełniania części zobowiązań płynących z traktatów i prawa wspólnotowego. W momencie, kiedy nowe państwa przystępują do strefy euro, Rada UE uchyla derogację. Państwa, które nie przystąpiły do strefy euro w momencie wejścia do Unii w 2004 i 2007 r., także są nazywane „państwami członkowskimi z derogacją”. Część z nich już weszła do strefy euro po osiągnięciu kryteriów konwergencji: Słowenia, Cypr i Malta, Słowacja.