Ave Crux...
Bądź pozdrowiony, Krzyżu Chrystusa!
Kiedy na górze w Galilei Pan mówi do Apostołów: „Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi” (Mt 28,18), wówczas nasza myśl i serce zwracają się do Krzyża.
To w Krzyżu jest Ci dana, o Chryste, „wszelka władza”, taka władza, jakiej nikt inny nie ma w dziejach świata.
To w Krzyżu jest moc Odkupienia człowieka, w imię której Apostołowie słyszą: „Idźcie... nauczajcie wszystkie narody” (por. Mt 28, 19).
To w Krzyżu Chrystusa Bóg Trójjedyny: Ojciec, Syn i Duch Święty stał się życiem dusz nieśmiertelnych.
A początek tego życia stanowi chrzest.
To w Krzyżu, w tym - po ludzku - znaku hańby, stałeś się, o Chryste, Pasterzem naszych dusz i Panem dziejów.
Bądź pozdrowiony, Krzyżu Chrystusa! Ave Crux!

Z homilii podczas Mszy św. w katedrze wawelskiej, Kraków, 10 czerwca 1987 r.