Dobrze wychowany mężczyzna praktycznie zawsze jest „pod krawatem”. Zdejmuje go tylko wtedy, gdy zakłada muszkę. Nie zakłada go do koszuli ze stójką i koszuli polo, które nosi tylko na prywatne i nieoficjalne okazje. Nigdy nie zakłada go do koszuli z krótkim rękawem.
Czynnikami decydującymi o estetyce krawata i jego roli w wyglądzie mężczyzny są: surowiec, z którego został wykonany; kształt krawata, jego faktura i kolorystyka oraz to, jak się komponuje z pozostałymi elementami stroju.
Krawaty bawełniane i skórzane używamy tylko do strojów weekendowych, a do pozostałych przede wszystkim jedwabne. Klasyczny, tradycyjny krawat ma w najszerszym miejscu 8,5 cm. Dziś nie musimy trzymać się ściśle tej miary. Nie używajmy jednak, niezależnie od tego, jaka jest moda, krawatów zbyt wąskich (nadają się tylko do strojów sportowych), ani zbyt szerokich (od pewnego momentu zaczynają być groteskowe). Trzeba pamiętać, że wielkość krawata musi być dostosowana do postury mężczyzny. Wysoki mężczyzna w małym, wąziutkim krawacie i niski mężczyzna w wielkim szerokim krawacie będą wyglądali po prostu śmiesznie.
Najbardziej istotnymi czynnikami dla krawata jest jego kolorystyka i komponowanie z pozostałymi elementami stroju. Trzeba pamiętać o podstawowej zasadzie: jeżeli marynarka lub koszula są we wzorki, krawat musi być gładki.
Ważny jest sposób zawiązania krawata - powinien być zawiązany w taki sposób, aby jego długość odpowiadała sylwetce. Odwrócony trójkąt, stanowiący jego zakończenie, powinien w swej podstawie być dokładnie na poziomie paska do spodni.
Ktoś wyliczył, że jest ponad sto sposobów wiązania krawata. W praktyce jednak stosuje się nie więcej niż 7-10. Węzeł dopasowuje się do koszuli (nie powinien wystawać poza końce kołnierzyka), do wzrostu i ogólnej budowy ciała (im większy mężczyzna tym większy węzeł).