Nie rzucim ziemi, skąd nasz ród,

nie damy pogrześć mowy!

Polski my naród, polski lud,

Królewski szczep piastowy.

Nie damy by nas gnębił wróg...

- Tak nam dopomóż Bóg!

Słowa tej patriotycznej pieśni towarzyszyły Polakom w najtrudniejszych momentach historii. Napisane przez Marię Konopnicką w 1908 r. podnosiły na duchu i napełniały męstwem w czasach zaborów, na polach I wojny światowej i w trudnych chwilach odzyskiwania niepodległości.

Polakom w wolnej już ojczyźnie towarzyszyła pamięć okrucieństwa zaborców, wspomnienie tęsknoty za wolnością, której przez dziesiątki lat nie można było odzyskać. Dzieci od najmłodszych lat uczone były miłości do wolnej Polski i poszanowania dla tych, którzy walczyli, aby odzyskać utraconą niepodległość. Słowa Roty powtarzane były przez zaczynających naukę uczniów. Jednak wszyscy byli pewni, że tragedia wojny i zaborów nie powtórzy się, a te pełne powagi słowa są tylko wspomnieniem tragicznej historii...

Do krwi ostatniej kropli z żył

Bronić będziemy ducha,

Aż się rozpadnie w proch i pył

Krzyżacka zawierucha.

Twierdzą nam będzie każdy próg...

Tak nam dopomóż Bóg!

Jednak opętani hitleryzmem Niemcy, po raz kolejny rzucili się na swojego sąsiada z trudem budującego zręby swojej państwowości. Faszystowska ideologia skierowana była przeciw wszystkiemu, co polskie, nie oszczędzając chorych, słabych i dzieci.

- Mojego brata wzięto z domu. Był harcerzem - wspomina mieszkaniec podwarszawskiej Zielonki, pan Kulczycki. - Był 11 listopada i drużyna postanowiła podkreślić swoje przywiązanie do wolności. Nie mogliśmy pogodzić się z napaścią Niemiec. Na płocie w centrum miasta harcerze rozwiesili słowa "Roty". Z ogromnym wzruszeniem przechodnie czytali:

Nie będzie Niemiec pluł nam w twarz,

Ni dzieci nam germanił.

Orężny stanie hufiec nasz,

Duch będzie nam hetmanił

Pójdziem, gdy zabrzmi złoty róg...

-Tak nam dopomóż Bóg!

- Nie wiedzieliśmy jeszcze wtedy, że "wszechmocna" rasa panów obawia się nawet dzieci... Rozeszło się, że zrobili to harcerze. Nie wiemy kto doniósł Niemcom - opowiada p. Kulczycki. - Zatrzymano 11 osób: ośmiu harcerzy i trzech dorosłych - dwaj to byli mieszkańcy Zielonki, a trzeci to nieznany mężczyzna. Wywieziono ich do lasu - nie było żadnych przesłuchań, żadnego dochodzenia - dwóch harcerzy uciekło, tuż przed egzekucją, reszta została tam rozstrzelana...

To była prawdopodobnie pierwsza taka egzekucja ludności cywilnej podczas II wojny światowej. W latach powojennych mieszkańcy postawili pomnik, aby uczcić pamięć pomordowanych. Dziś opiekują się nim harcerze i mieszkańcy Zielonki.

- Rokrocznie przed 11 listopada zjeżdżają się tu harcerze z całej Polski - opowiada ks. prałat Mieczysław Stefaniuk, proboszcz parafii Matki Bożej Częstochowskiej w Zielonce - Zlot kończy się Mszą św., przed którą odczytany jest - przy dźwięku werbli - uroczysty apel poległych. Po liturgii wszyscy przejeżdżają autokarami pod pomnik w lesie i tam składane są wieńce. Z radością przyglądam się tym młodym ludziom, którzy z takim skupieniem oddają hołd swoim pomordowanym kolegom. Dziś na szczęście nie muszą składać ofiary ze swojego życia, jednak ich patriotyczne wychowanie jest skarbem i dziś umacniającym nasze niepodległe państwo - mówi ks. Stefaniuk.

W tym roku organizowana jest też sztafeta dla uczniów szkół podstawowych. Odbędzie się ona w okolicach pomnika rozstrzelanych harcerzy. Udział, jak do tej pory, zgłosiło 150 dzieci. Bieg obliczony jest na podnoszenie sprawności fizycznej, jednak organizatorom zależy, aby dzieci przebywając w tym miejscu pamięci uświadamiały sobie, jak wiele poświęceń złożyło się na ich spokojną teraźniejszość. Nagrodą dla zwycięzców jest autentyczna szabla oficerska, zakupiona przez burmistrza Zielonki. Przez najbliższy rok będzie ona w posiadaniu tych, którzy wygrają bieg.

Na tegoroczny zlot przyjedzie około 100 harcerzy spoza Zielonki. - Będziemy wspomagać organizatorów uroczystości rocznicowych - zapowiada harcmistrz Michał Kulczycki - Nasz hufiec organizuje apel poległych o godz 18.00. W uroczystościach wezmą udział delegacje ze wszystkich naszych szkół, zarząd miasta i burmistrz. Straż pożarna pomaga w przewiezieniu uczestników w okolice pomnika i dba o oświetlenie miejsca uroczystości. Jest już wtedy całkiem ciemno i potrzebne są potężne reflektory. Harcerze z pochodniami trzymać będą straż przy pomniku. Po powrocie, zakończymy uroczystość fajerwerkami - oznaczają one radość z istnienia niepodległego państwa polskiego - mówi harcmistrz.

Spadkobiercy tradycji zielonkowskich harcerzy są zdumieni wyborami, jakich dokonują nasi rodacy. - Dlaczego coraz mniejsze znaczenie mają nasze narodowe wartości? Gdzie podziały się prawdziwie polskie tradycje - pytają.

Większość Polaków, uzależniona od mediów, nie zdaje sobie sprawy ze zniewolenia, jakiemu podlega. W świadomości funkcjonują nowe kłamstwa, podawane do wierzenia przez telewizję, obecną w domach przy każdym posiłku. Oderwać się od elektronicznej iluzji, szukać prawdy we wszystkim co nas otacza, choćby w naszej przebogatej w klęski i zwycięstwa historii, to nasza szansa na niepodległą przyszłość.