6 października br., jesienna niedziela, dużo pożółkłych liści, na placu przed kościołem stragany. W sprzedaży obwarzanki i kolorowe cacka. Na parkingu przybywa samochodów. Wszystko wskazuje na święto odpustowe z prawdziwego zdarzenia. To prawda - to niezwykła uroczystość odpustowa poświęcona patronce parafii - Matce Bożej Różańcowej.
Kościół zapełniony wiernymi, którzy pragnęli uczestniczyć w tym niezwykłym nabożeństwie. Przybyli i tacy, którzy chcieli poznać Księdza Redaktora Głosu Katolickiego - Łomżyńskiego Dodatku do Tygodnika Katolickiego Niedziela. Jeszcze przed rozpoczęciem Mszy św. dało się słyszeć: "Ktoś bardzo ważny będzie celebrował uroczystość i głosił kazanie".
Ks. Paweł Bejger stanął przy ołtarzu, przedstawił go wiernym Gospodarz parafii. Nastąpiło niesłychane zaciekawienie. Ksiądz Paweł wprowadził niekonwencjonalny nastrój, pięknie śpiewał i grał na gitarze Inwokację do Matki Bożej, aby przypomnieć wiernym, że Matka Boża daje w nasze dłonie święty różaniec, abyśmy nie ustawali w modlitwie i nie zapominali o zaufaniu i zawierzeniu. Treść kazania wzbogacił przykładami z własnego życia i życia innych ludzi. Powiedział: "Ci, którzy idą przez życie z różańcem, darzą miłością Matkę Bożą Różańcową i z radością poddają się Jej opiece - stanowią piękne świadectwo wiary". Ile w przekazywanej treści było serdeczności i ciepła, ile braterskich wskazówek, a przy tym pięknych opisów otaczającej nas rzeczywistości.
Uroczystości odpustowe uświetnił śpiew uczniów gimnazjum i szkoły podstawowej z Miastkowa przygotowany przez katechetki: Annę Brulińską i Bożenę Nowak. Śpiewano przy akompaniamencie gitar Wojciecha i Jakuba Zarasiów.
W imieniu naszych Kapłanów i wszystkich parafian postanowiłam na łamach diecezjalnej prasy podziękować ks. Pawłowi Bejgerowi za: przyjęcie zaproszenia na odpust i szczególne w nim uczestnictwo; za słowo Boże skierowane do parafian; za wspólną modlitwę o opiekę Matki Bożej Różańcowej dla parafian Miastkowa; za pogodę ducha i bliskość z wiernymi.
Księże Redaktorze, życzymy przede wszystkim zdrowia, które jest niezbędne w pełnieniu Bożej misji, służeniu Bogu, Matce Bożej i ludziom, by twoje słowa trafiały na podatny grunt dusz ludzkich. Byś serce miał zawsze ufne i mocne.