To słowa zachęty skierowane przez XVII-wiecznego kaznodzieję, poetę. W swoim poemacie zatytułowanym Refleksje duchowne na mądry króla Salomona o doczesności światowej Karol Józef Juniewicz zachęca do zadumy i refleksji nad życiem.
Karol Józef Juniewicz urodził się ok. 1695r. w Niehniewiczach koło Nowogródka (zm. 23 października1756 r. w Częstochowie). Wstąpił do Zakonu Paulinów na Jasnej Górze w 1716r. Odbył studia filozoficzno-teologiczne. W Pradze obronił pracę doktorską z filozofii, zaś po powrocie do kraju wykładał teologę moralną w seminarium zakonnym na Jasnej Górze i teologię dogmatyczną w Krakowie. Był sekretarzem prowincji w latach i definitorem prowincji. Został mianowany przeorem klasztoru we Włodawie, a następnie klasztoru św. Barbary w Częstochowie.
Jako dyskret prowincji polskiej uczestniczył w kapitułach generalnych na Węgrzech. Odbywał liczne podróże dyplomatyczne z nuncjuszem apostolskim C. Pallavicinim. Dał się poznać jako ceniony mówca. Biegle władał językiem niemieckim, włoskim i francuskim. Będąc sekretarzem prowincji polskiej Zakonu Paulinów zostawił Akta prowincji polskiej Księży Paulinów. Pisał także wiersze (m. in. Wiersz o czterech rzeczach ostatecznych). Okazał się bystrym obserwatorem życia społecznego, krytykował wady szlacheckie, występował przeciw przymierzu z cesarzem Piotrem I. Część rękopisów (epigramaty z okoliczności pogrzebu bp. Augusta Wessla i kompedium wykładów teologicznych Dissertationes scholasticae de fide, spe et charitate ocalały i są dostępne w archiwum na Jasnej Górze.
Refleksje duchowne... wydane drukiem i dedykowane księżnej Czartoryskiej, generałowej gwardii koronnej, zawierają typowe dla baroku medytacje nad znikomością i kruchością ludzkiego życia, przedstawiają również ludzkie nieprawości w społeczeństwie i upadek Rzeczpospolitej.