Trzeci biskup diecezji częstochowskiej. Urodzony na ziemi radomszczańskiej, wstąpił do Częstochowskiego Seminarium Duchownego w 1938 r. W 1944 r., po święceniach kapłańskich, został wikariuszem w parafii Wieruszów. W 1950 r. obronił pracę doktorską z teologii, krótko pełnił funkcję kapelana bp. Golińskiego, sekretarza referatu duszpasterskiego Kurii Diecezjalnej, rektora Niższego Seminarium w Częstochowie (1954), ojca duchownego w Częstochowskim Wyższym Seminarium Duchownym w Krakowie (1956). W 1960 r. mianowany został biskupem pomocniczym diecezji częstochowskiej, a w 1964 r. - ordynariuszem tejże diecezji. Uczestniczył w trzech sesjach II Soboru Watykańskiego. Pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Maryjnej Episkopatu Polski. Związany z Sanktuarium Jasnogórskim, nazywany był „maryjnym biskupem”; wspierał Prymasa Kardynała Stefana Wyszyńskiego w prowadzeniu Ruchu Kultury Chrześcijańskiej „Odrodzenie”; przyjaciel młodzieży, oddał piwnice Kurii dla duszpasterstwa akademickiego. Jego wielorakie zabiegi o reaktywowanie „Niedzieli” przyniosły efekty w 1981 r.