Nazywany jest architektoniczną perłą Dolnego Śląska. Początki powstania miasta datuje się na XII wiek, kiedy to ówczesna osada ulokowana była na niezwykle ważnym szlaku komunikacyjno-handlowym, łączącym Zgorzelec z Pragą. W 1291 r. książę Bolek I Świdnicki nadał jej prawa miejskie.

Lubomierz zyskał wówczas liczne przywileje, m.in. przyznano mu prawo do organizowania targu. Jednym z najważniejszych wydarzeń mających wpływ na historię miasta było wybudowanie klasztoru dla sióstr benedyktynek, którego fundatorką i założycielką była Jutta z Lubomierza.

Co ciekawe – miasto w latach 1278 – 1810 było własnością sióstr zakonnych. Lubomierz doskonale i szybko się rozwijał, ale musiał się również zmierzyć z wieloma przeciwnościami losu. Miejsce to nawiedzały częste powodzie, pożary i zarazy, a w 1426 r. większość budynków wraz z częścią klasztoru została zniszczona przez husytów. W połowie XVI wieku, dzięki eksportowi przędzy wełnianej z Lubomierza do Hamburga oraz targom handlowym, Lubomierz bardzo szybko zaczął się rozwijać. Fortuna jednak znów zatoczyła koło – wojna trzydziestoletnia i wielki pożar w mieście w 1802 r. doprowadziły do jego ponownego upadku.

Tekst pochodzi z archiwalnego numeru "Bliżej życia z wiarą". Najnowsza "Niedziela" do kupienia wraz z tygodnikiem "Bliżej życia z wiarą": Zobacz