W ciemności, w trudzie, w pokorze, w milczeniu, na granicy naszych możliwości, w zmęczeniu, w bólu, trzeba pokonać EDK i tylko pod tym warunkiem możemy doznać poczucia poznania siebie, prawdy o naszym życiu. W wyniku zmęczenia opadają wszystkie maski, nie podejmujemy wtedy intelektualnych prób wytłumaczenia swoich różnych postępowań. Zostajemy sam na sam ze sobą i z Panem Bogiem.

EDK to życie duchowe. Rodzi się w duszy każdego uczestnika. To sposób na opuszczenie naszej strefy komfortu, by wreszcie przekroczyć siebie i przestać pytać Boga, czy sprawi, że będzie nam lepiej. EDK to droga, która pomaga znaleźć drogę. Odbywa się nocą, aby myśleć. Jest dla zwykłych ludzi z problemami, którym chce pomagać przez wyzwania i Mądrość. Gdy na końcu życia Bóg popatrzy na twoje blizny (jak chociażby poranione stopy mojego przyjaciela przez gwoździe źle naprawionych butów), powie: miałeś odwagę walczyć, odpocznij.

Od kilkunastu lat decydują się na to tysiące osób. A idea EDK ks. Jacka „Wiosny” Styczka rozprzestrzenia się na cały świat. Również na terenie archidiecezji częstochowskiej zorganizowanych jest kilka tras: studencka św. Ireneusza i trasa św. Kaspra del Bufalo na terenie Częstochowy, trasa św. Dominika w Gidlach, trasa św. Pawła Pierwszego Pustelnika w Leśniowie, trasa św. Judy Tadeusza w Świętej Annie i trasa św. Mikołaja w Truskolasach.

W roku peregrynacji Cudownego Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej w naszej archidiecezji, która rozpocznie się 6 kwietnia w Wieluniu, z błogosławieństwem naszego abp. Wacława Depo postanowiliśmy odwrócić nasze trasy. Startujemy wspólnie z Jasnej Góry w piątek 22 marca. Po Mszy św. w Kaplicy Cudownego Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej, której o godz. 20 będzie przewodniczył bp Andrzej Przybylski, ruszamy na trasy EDK z ramion naszej Matki, z rozważaniami w oparciu o nauczanie św. Jana Pawła II, z rozważaniami o małym Karolu, który stał się Wielkim Papieżem. Ruszamy na spotkanie sam na sam ze sobą, a przede wszystkim z Panem Bogiem.

Hasło tegorocznej edycji Ekstremalnej Drogi Krzyżowej brzmi: „Musicie od siebie wymagać, nawet gdyby inni od was nie wymagali”. To słowa zaczerpnięte z homilii św. Jana Pawła II wygłoszonej na Jasnej Górze 18 czerwca 1983 r. To właśnie z tym mottem oraz rozważaniami przygotowanymi przez organizatorów EDK w oparciu o nauczanie naszego Wielkiego Rodaka, wyruszamy na trasy EDK.

A gdy doświadczysz na podjętej trasie bezpośredniej relacji z Panem Bogiem, to jak w jednej z pieśni religijnych, uwierz, że: „nie musisz mówić nic, odpocznij we Mnie, czuj się bezpiecznie. Pozwól kochać się, Miłość pragnie ciebie” i zmieniaj się w pięknego człowieka na wzór pierwszych chrześcijan. Bo w oczach Boga jesteś wartościowy, masz znaczenie, jesteś ważny. I nie wierz głosom tego świata, które temu przeczą.

EDK to rewolucja pięknych ludzi, to droga naśladowców pierwszych chrześcijan. To wielkie zwycięstwo ludzi, którzy nie poprzestali na tym, co robią wszyscy. Zapragnęli iść za Jezusem i odkryli zupełnie nowy sposób istnienia. Piękni ludzie to ci, którzy dzięki temu, jak się przemienili, samą swoją obecnością odmieniają życie innych. Piękno ma w sobie coś niesamowitego. Pociąga i zachwyca, a przede wszystkim przemienia. Taki styl życia powinien być marzeniem każdego ucznia Jezusa – każdego, kto wyrusza na EDK.

Szczegóły są dostępne na stronie internetowej: edk.org.pl

Zasady poruszania się na trasie

Z myślą o bezpiecznym przebyciu trasy EDK zalecamy, aby:

• poruszać się w zwartych grupach, liczących nie więcej niż 10 osób;

• każda osoba miała założone elementy odblaskowe;

• na drogach poruszać się zgodnie z zasadami ruchu drogowego (idziemy lewą stroną jezdni, jeden za drugim), pierwsza osoba w grupie ma zapaloną latarkę ze światłem białym skierowanym do przodu, ostatnia osoba w grupie ma zapaloną latarkę ze światłem czerwonym skierowanym do tyłu;

• podczas czytania rozważań kolejnych stacji Drogi Krzyżowej oraz innych postojów zatrzymać się w miejscu bezpiecznym, nie utrudniać przemieszczania się innym uczestnikom EDK oraz osobom nieuczestniczącym w EDK;

• dbać o bezpieczeństwo własne oraz innych.

W trakcie EDK obowiązuje reguła milczenia. Uszanuj prawo innych uczestników do głębokiego przeżywania misterium Drogi Krzyżowej, dzięki możliwości spotkania się z Bogiem w ciszy i skupieniu. Zwróć uwagę osobom łamiącym tą regułę.

Ze względu na przebieg tras EDK, często to Ty będziesz jedyną osobą, która będzie mogła pomóc innemu uczestnikowi. Dlatego nie wahaj się zareagować, gdy widzisz, że ktoś ma problemy. W szczególności przerwij zasadę milczenia i udziel pomocy, jeżeli:

• ktoś uległ wypadkowi lub nagłemu zachorowaniu;

• ktoś leży lub siedzi bez ruchu;

• ktoś ma problemy z chodzeniem, oddychaniem, itp;

• ktoś nadaje sygnał ratunkowy.

Jeżeli znajdziesz się w takiej sytuacji, po pierwsze upewnij się, że Tobie nie zagraża niebezpieczeństwo, a następnie zacznij udzielać pomocy. Jeżeli sytuacja przekracza Twoje umiejętności, wezwij pomoc, dzwoniąc pod numer ratunkowy 112.