Agnieszka Lorek: - Nikt z pewnością nie zaprzeczy, że w ostatnim czasie siewierska wspólnota poświęcona Jezusowemu Sercu przoduje w życiu religijno-kulturalnym, dostarczając mieszkańcom miasta bogatych przeżyć. Jest Pani duszą sprawczą nowych grup parafialnych, które przyczyniają się do jeszcze większej integracji parafii. Jak zrodził się pomysł powstania chóru i teatru?

Mgr Irena Kmiecik: - Do takich działań zachęcał nas Ojciec Święty Jan Paweł II słowami: „Obudźmy w sobie być może uśpione talenty i wykorzystujmy je na chwałę Bożą. Zachęcajmy jeden drugiego, dajmy przykład innym - nie ukrywajmy swoich talentów… Śpiew - muzyka - słowo, to podstawy naszego życia duchowego, które ubogacają nasze wnętrze i czynią nas lepszymi…”. Wobec słów Piotra naszych czasów nie mogłam przejść obojętnie, zwłaszcza, ze znałam osobiście Papieża Polaka. Po rozmowie z gospodarzem miejsca, proboszczem naszej parafii ks. kan. Emilem IIkowem, który przyklasnął rodzącym się inicjatywom, przystąpiłam do działania.

- …czyli do obudzenia uśpionych talentów… Jaki był efekt?

- Okazało się, że mieszkańcy Osiedla Zachód w Siewierzu, wierni z parafii NSPJ mają głęboki potencjał talentów, którego nie można absolutnie zmarnować. Pięknie śpiewają, są dobrymi aktorami, posiadają wiele innych wspaniałych cech, które należy zaprezentować, przynajmniej naszej małej ojczyźnie. W styczniu 2006 r. zawiązał się teatr, w skład którego weszło ponad 30 młodych artystów-amatorów, natomiast 14 lutego 2007 r. powstał chór parafialny, który w 30. rocznicę wyboru Karola Wojtyły na Stolicę Piotrową otrzymał nazwę „Barka”. Pierwszy oficjalny występ miał miejsce podczas Mszy św. w dzień św. Walentego, kiedy to swoje urodziny obchodził Ksiądz Proboszcz. Z miesiąca na miesiąc chórzyści nabierali doświadczenia, odwagi, zapału, prezentując swoje umiejętności i coraz wyższy stopień śpiewu. I tym sposobem w styczniu br. wkroczyliśmy w drugi rok istnienia naszej „Barki”.

- Jak potoczyły się losy grupy teatralnej?

- Dużo by tutaj opowiadać. Dzieci i młodzież mają za sobą sporo występów przed publicznością, stale podnoszą poziom artystycznego przekazu. Okazali się bardzo dobrymi aktorami, regularnie biorą udział w próbach, ambitnie uczą się swoich ról. Jestem z nich naprawdę dumna.

- Jest Pani autorką scenariuszy wielu sztuk i misteriów, a także „Tryptyku” o Janie Pawle II. Niektóre zostały już wystawione przez parafialny teatr...

- Tak, już trzy miesiące po powstaniu teatru, w 1. rocznicę odejścia do Domu Ojca Jana Pawła II wystawiliśmy naszym parafianom I część „Tryptyku”. Dzięki wzruszającemu programowi słowno-muzycznemu wierni mogli przeżyć fakty, które miały miejsce w Watykanie przed 2 kwietnia 2005 r., kiedy świat zdawał się zatrzymać. W programie zostały wykorzystane teksty z życia Ojca Świętego, fragmenty jego przesłań i modlitwy w oryginale, a także poezja, muzyka i fotografie. Potem rozpoczęliśmy przygotowania do następnej części „Tryptyku”, której patronują słowa „Narodziłeś się, by zmienić świat”. Ta część została zaprezentowana 18 maja 2006 r. w rocznicę urodzin Karola Wojtyły. Program obejmował okres od dnia narodzin przyszłego Papieża do 3 października - dnia przyjazdu krakowskiego Kardynała na pogrzeb Jana Pawła I do Watykanu. III część została wystawiona 12 października 2008 r. Ta część „Tryptyku” nowi nazwę „Nie lękajcie się! Otwórzcie drzwi Chrystusowi!”.

- Okres Wielkiego Postu 2007 r. zaowocował kolejną prezentacją teatralną…

- Tym razem wystawiliśmy Misterium Męki Pańskiej, oparte na rozmyślaniach sługi Bożego Jana Pawła II. Na całość złożyły się opisy poszczególnych stacji, połączone z medytacjami. Jako tło muzyczne posłużyły fragmenty utworów opartych o teksty psalmów Pisma Świętego, opracowane przez Zbigniewa Książka i Piotra Rubika. Za obraz posłużyło natomiast ponad 50 fotografii - arcydzieła sztuki muzeów świata oraz zdjęcia Jana Pawła II.

- W kwietniu 2008 r. wierni po raz kolejny spotkali się z Ojcem Świętym poprzez program słowno-muzyczny, który został opracowany także przez Panią z okazji 3. rocznicy śmierci Papieża Polaka…

- Tym razem wykorzystałam tematykę ostatniego Wielkiego Tygodnia roku 2005, heroiczną walkę Jana Pawła II z cierpieniem i niemocą. Tematem tego programu było też Orędzie Miłosierdzia Bożego. W 88. rocznicę urodzin także wystawiliśmy spektakl poświęcony naszemu Wielkiemu Rodakowi. W ciągu 2 lat spotkań z Janem Pawłem II wierni naszej parafii oraz zaproszeni goście zobaczyli już 7 takich programów.

- I pewnie czekają na następne?

- Tak, już mam pomysł na kolejny scenariusz…

- Szerokim echem rozeszły się także „Jasełka polskie” w wykonaniu aktorów z Siewierza, których premiera miała miejsce w noc Bożego Narodzenia.

- 24 grudnia ub.r. w naszym kościele wierni zobaczyli przedstawienie jasełkowe, które wspaniale wprowadziło wszystkich w klimat świąt, w radosną noc wigilijną, pełną miłości i zgody. Oglądający zasłużenie nagrodzili gromkimi brawami występ młodych artystów. Na prośbę społeczności naszej parafii, a także z potrzeby serc samych wykonawców prapremiera przedstawienia odbyła się podczas spotkania noworocznego.

- Gratuluję zatem pomysłu, który obudził uśpione talenty siewierzan i życzę dalszych sukcesów w dziedzinie kulturalno-religijnej.

- Wszystko to nie jest moją zasługą, to przede wszystkim zasługa naszego Proboszcza, który sprzyja parafialnym dziełom, to owoc pracy ogromnej rzeszy ludzi, bez których nic by nie było. W tym miejscu dziękuję pracownikom Urzędu Miejskiego na czele z burmistrzem Zdzisławem Banasiem, pracownikom Domu Kultury, przyjaciołom, osobom zaangażowanym w pracę teatru i chóru, szczególnie organiście Grzegorzowi Kolasie oraz całej parafii, która jest otwarta na nowe inicjatywy.