Relikwie Błogosławionej odwiedzają wszystkie wspólnoty Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w Polsce, w związku z przypadającą w 2011 r. 20. rocznicą wyniesienia jej na ołtarze przez Jana Pawła II. Franciszkanie świeccy diecezji sosnowieckiej przyjmują je na jedną dobę do swoich domów. Jest to część ogólnopolskiej peregrynacji relikwii wśród tercjarzy. - To ważne wydarzenie. Ono odnawia Franciszkańską Wspólnotę Świeckich, ale też każdego z nas - mówią tercjarze z Sosnowca-Niwki, którzy przeżyli już nawiedzenie relikwii swojej Patronki.

W opinii świętości

Bł. Aniela to święta na współczesne czasy. Patronuje osobom szukającym pracy, bezrobotnym, tym, którzy muszą opuścić domy rodzinne w poszukiwaniu zatrudnienia, a także ciężko chorym. Urodziła się 9 września 1881 r. w Sieprawiu, w niezwykle pobożnej rodzinie, gdzie codziennością była modlitwa, czytanie książek religijnych oraz niedzielna Eucharystia i nabożeństwa. Po opuszczeniu rodzinnej wsi w 1897 r. przez resztę życia pracowała w Krakowie jako służąca. W 18. roku życia złożyła ślub czystości. Codziennie przystępowała do Komunii św. 6 sierpnia 1913 r. złożyła przysięgę tercjarską Trzeciego Zakonu św. Franciszka. W czasie I wojny światowej opiekowała się rannymi żołnierzami oraz zbierała żywność dla jeńców. Powoli zaczęła opadać z sił, pojawiły się różne dolegliwości, m.in. choroba płuc, wrzody żołądka. Zmarła w opinii świętości 12 marca 1922 r. 13 sierpnia 1991 r. na krakowskim Rynku Głównym Jan Paweł II ogłosił Anielę Salawę błogosławioną.

Mistyczka przełomu stuleci

Aby otrzymać tytuł błogosławionej, musi być spełniony najważniejszy warunek - cudu. W tym przypadku dokonał się on przez uzdrowienie chłopca - Grzegorza z Nowego Targu. Jan Paweł II jeden jedyny raz, 13 sierpnia 1991 r., odprawił Mszę św. na Rynku Głównym w Krakowie. Nigdy tego nie robił wcześniej, nawet gdy był biskupem, kardynałem. - Jak widać na przykładzie Anieli Salawy, do Boga ma dostęp każdy. Małe dziecko, duchowny, ale i prosta służąca, która jest mistyczką przełomu stuleci. Ona już wyprzedzała s. Faustynę i mówiła o wielkiej miłości i Bożym Miłosierdziu, co później pięknie opisała s. Faustyna - zaznacza s. Aniceta, tercjarka.

„Pokój i dobro”

Na terenie naszej diecezji istnieje ok. 12 wspólnot FZŚ, m.in. będzińska wspólnota przy parafii Świętej Trójcy, a także w parafii św. Andrzeja Ap. w Olkuszu, szczycąca się ponad 100-letnimi tradycjami. Pozostałe istnieją przy parafiach: Chrystusa Króla w Sosnowcu, NMP Fatimskiej, św. Jacka, św. Jana Chrzciciela i św. Franciszka w Sosnowcu, NMP Bolesnej w Czeladzi, św. Archaniołów, św. Stanisława BM w Czeladzi, św. Stanisława BM w Chruszczobrodzie i św. Karola Boromeusza w Jaworznie. Członkowie wspólnot spotykają się raz w miesiącu, włączają się w życie parafii, uczestniczą w dniach braterstwa i rekolekcjach. Ponadto przez cały czas dbają o pogłębienie swojej franciszkańskiej duchowości, działając zgodnie ze swoim zawołaniem - „pokój i dobro”.

Najstarszy, najliczniejszy

Franciszkański Zakon Świeckich, dawniej zwany III Zakonem Św. Franciszka, jest jednym z najstarszych i najliczniejszych zgromadzeń działających przy parafiach katolickich. Również w naszej diecezji Tercjarze, bo tak popularnie nazywa się Franciszkanów Świeckich, zajmują swoje miejsce jako jedna z najdłużej działających grup świeckich. Zakon ten powstał 6 czerwca 1887 r. przy będzińskiej parafii Świętej Trójcy. To właśnie na Górze Zamkowej w Będzinie zbierali się pierwsi Tercjarze ziemi będzińskiej. W czasie zaborów, jak i w okresie I i II wojny światowej czynnie angażowali się w życie parafii. Będzińska wspólnota FZŚ przetrwała mimo wojen i zaborów. Do rodziny FZŚ należy obecnie 22 członków z kilku będzińskich parafii. Przełożoną jest s. Barbara Rogusz. Spotykają się w 3. niedzielę każdego miesiąca w tutejszym kościele Świętej Trójcy.

Rodzina FZŚ przy będzińskiej parafii powstała dzięki ówczesnemu proboszczowi, dziekanowi dekanatu będzińskiego i prałatowi kieleckiemu, ks. Leopoldowi Dobrzańskiemu. Dowiadujemy się o tym z parafialnej kroniki franciszkańskiej z 1887 r., w której czytamy m.in.: „Ksiądz ten miał wielkie zasługi w Kielcach przy biskupie, a przez parafian był bardzo poważany i kochany. Toteż gdy zaprosił pierwszy raz ojca Gwardiana z Pilicy na pierwsze przyjęcie 6 czerwca 1887 r. to od razu przystąpiło do Tercjarzy aż 36 osób. Byliśmy mu w ten czas księdzu Prałatowi jako proboszczowi bardzo wdzięczni, że nam założył w naszej parafii będzińskiej tercjarstwo i zaprosił na to pierwsze przyjęcie ojca Gwardiana z Pilicy - Bronisława ”.

- W 1890 r. Tercjarze zbudowali w kościele ołtarz św. Franciszka z Asyżu, który przetrwał do dzisiaj, a także zakupili chorągiew jako godło tercjarskie. Ufundowali też obraz Najświętszej Maryi Anielskiej wraz ze srebrną sukienką, który umieścili w wielkim ołtarzu. W 1898 r. kupili obraz Najświętszego Serca Jezusa z sukienką oraz lichtarze srebrne i pozłacane na ołtarz Pana Jezusa - opowiada Katarzyna Maciejewska, przewodniczka po kościele Świętej Trójcy. - Informacje na temat III FZŚ pochodzą z kroniki Franciszkanów - dodaje.